De weblog van Dik Vedder

Tijdens de laatst gehouden raadsvergadering, hebben we gesproken over de plaatselijke motorclub, de AMBC. Zij hebben een aanvraag voor een nieuwe omgevingsvergunning ingediend voor het veranderen/uitbreiden van hun huidige crossterrein, het Wiede Gat. In het kort gesteld betreffen de plannen:
- het realiseren van een uitbreiding van de racebaan;
- het realiseren van een minicrossbaan ten behoeve van jeugdcross;
- het realiseren van een aantal parkeerplaatsen;
- het plaatsen van een aantal ondersteunende bouwwerken en gebouwen;
- het aanpassen en verhogen van de bestaande geluidswal naar 7 meter.

De plannen maken een intensiever en breder gebruik van het motorcrossterrein mogelijk.
In het voorstel werd uitgegaan van een gemeentelijke bijdrage van 40% zijnde € 200.000.
Aan ons als raad werd gevraagd, ‘een ontwerp verklaring van geen bedenkingen’, af te geven.
Dit is nodig voordat de aanvraag de inspraak in kan gaan.

Hieronder volgt eerst de bijdrage die ik namens de ChristenUnie heb uitgesproken.
(ik heb mijn bijdrage iets ingekort)

Voorzitter,
“Normaal gesproken zouden we het voorliggend voorstel niet kunnen en moeten behandelen. Het is immers niet compleet. Bij een aanvraag van geen bedenkingen bij een omgevingsvergunning, zoals die voor ons ligt, hoort de economische uitvoerbaarheid te worden aangetoond. Er moet dus een heldere begroting worden bijgevoegd. En hier zit het probleem. In het voorstel wordt aan gemeentelijke subsidie een percentage van 40% genoemd, wat dan weer 200.000 euro zou inhouden. Dit percentage slaat op het maatschappelijk belang welke de AMBC zou vertegenwoordigen in de Gemeente Staphorst.
In 2007 hebben wij als raad de sportnota vastgesteld. In deze sportnota staat precies aangegeven hoe men de hoogte van de gemeentelijke subsidie kan berekenen. Doormiddel van een aantal vastgestelde indicatoren komt er een percentage tot stand. Eindeloze discussies zouden nu tot het verleden moeten behoren.

Ingevolge deze sportnota zou de AMBC recht hebben op een eenmalige subsidie van de gemeente Staphorst ergens tussen 0 en 50%. In de kadernota sport is namelijk vastgesteld dat voor een niet basissportvoorziening, waar hier sprake van is bij de AMBC, een toe te kennen subsidie maximaal 50% van de investeringskosten kan bedragen, afhankelijk van het maatschappelijk belang.
In het voorstel lezen we dat het college het maatschappelijk belang heeft vastgesteld op voornoemde 40%. Dit zou uiteraard best zo kunnen zijn, maar de ChristenUnie zou graag in haar rol als controlerend orgaan een berekening zien, een onderbouwing n.a.v. de vastgestelde indicatoren, hoe het college tot die 40% is gekomen. Die berekening ontbreekt echter, dus is het voorstel niet compleet.

Als raad geven wij regelmatig aan, als een burger met een incomplete aanvraag voor b.v. een bouwvergunning op het gemeentehuis komt, stuur hem of haar dan niet gelijk weer terug, maar geef aan wat er ontbreekt en probeer te kijken of er alsnog een oplossing gevonden kan worden voor het ontbrekende gedeelte.

Met die gedachte in mijn achterhoofd ging ik afgelopen donderdag naar het gemeentehuis om de berekening van die 40% even op te halen, zodat de aanvraag alsnog compleet zou worden waarna wij als fractie er een besluit over konden nemen en de AMBC niet het slachtoffer zou worden van deze incomplete aanvraag. Helaas lukte het mij niet om op het gemeentehuis een berekening van die 40% te achter halen.

Dus dit spoor liep dood, maar als ChristenUnie wilden we graag deze zaak vanavond behandelen, dus ik maar even met de voorzitter van de motorclub gebeld. Nadat ik hem de situatie had uitgelegd, deelde hij mij mede dat alle financiële gegevens over de uitbreiding van het Wiede Gat al sinds mei 2012 bij het College lagen. Mooi dacht ik, eindelijk, maar op de vraag of de voorzitter van de AMBC mij die even wilde toemailen, kwam een afhoudend antwoord. Dat moet ik even overleggen. Goed daar had ik wel wat begrip voor, maar een dag later had ik een mailtje terug dat ik ook van de AMBC de onderbouwing van die 40% niet zou ontvangen. Wel deed de AMBC een krachtig beroep op onze fractie om voor te stemmen, men had reeds 40.000 euro uit eigen zak geïnvesteerd aan onderzoek en de totstandkoming van de aanvraag van de nieuwe omgevingsvergunning.

Op dat moment dacht ik even, nu ze bekijken het allemaal maar, dan dinsdag maar geen besluit nemen.

Maar met in mijn achterhoofd het drama van de voetbalsoap en de provinciale ombudsman, toch nog een allerlaatste poging ondernomen en wethouder Talen gebeld. Hem aangegeven dat wij als ChristenUnie graag een besluit wilde nemen vandaag, maar eerst een onderbouwing van die 40% zouden willen ontvangen. Hij hoorde het aan en zou er over nadenken. Vanaf nu behoor ik ook tot de groep burgers die geen bericht terug ontvangen hebben van deze wethouder.

Dus u moet zich voorstellen. Je hebt als raadslid een controlerende rol en probeert te achterhalen hoe men komt aan de berekening om 200.000 euro subsidie te geven aan de motorclub AMBC. Natuurlijk is er een berekening, want anders kan het college ook niet bepalen dat het maatschappelijk belang van de AMBC voor Staphorst 40% is. De raad moet hierin zijn verantwoordelijkheid nemen. Het College voert slechts uit wat de raad heeft vastgesteld in de kadernota sport.
Dus als ChristenUnie zijn we zeer benieuwd, of wij dan vanavond eindelijk de onderbouwing van die 40%, zijnde het maatschappelijk belang van de AMBC, conform de sport nota, ontvangen en niet alleen wij natuurlijk.

Immers, de AMBC wil zo langzamerhand wel eens weten waar men aan toe is, maar natuurlijk ook de tegenstanders van de uitbreiding van het crossterrein. Zij hebben ons als raadsleden veel vragen gesteld en die moeten beantwoord worden voordat er een besluit genomen gaat worden. Dus ook voor de tegenstanders is het van groot belang dat vanavond besloten wordt dat de aanvraag in de inspraak kan gaan. Want dan kunnen de tegenstanders van de uitbreiding van de crossbaan hun bezwaren indienen en moet het college er op antwoorden.
Vervolgens kunnen wij als raad de uiteindelijke afweging maken wel of geen uitbreiding van de Crossbaan. Gezien de wettelijke termijn is het ook van belang dat er vanavond een besluit wordt genomen over de verklaring van geen bedenkingen.
Dus voor zowel de voorstanders als de tegenstanders is het van groot belang dat er vanavond een besluit wordt genomen.

Voorzitter tot slot nog een paar vragen aan de wethouder:
• Is er al iets meer bekend over de compensatie van de genoemde 1200 m2 bos. Hoe verlopen de gesprekken met de provincie hierover?
• Waarom wordt er in dit voorstel gerekend met een rente percentage van 3% terwijl volgens ons normaal gesproken gerekend wordt met een rente percentage van 5 %
• Als je een muur van 7 meter hoog moet plaatsen om een crossterrein kun je dan nog zeggen dat dit de juiste locatie is ?
• Hoe zit het met de grond van het Sita terrein. Is deze vervuild? Wordt deze afgegraven?
• Kan de wethouder in het kort aangeven wat hij gedaan heeft om de AMBC eventueel een andere locatie te verschaffen en de laatste vraag sluit hier bij aan, de structuurvisie 2030. Daarin kunnen we lezen dat Staphorst-noord, nabij het evenemententerrein, kan uitgroeien, tot de plek voor sport in Staphorst. Is deze opmerking n.v.t. voor de AMBC?

Helaas hebben wij, maar ook de andere fractie’s, geen uitleg ontvangen hoe men aan die 40% is gekomen.
Na een schorsing, besloot het college, die 40% dan maar uit het voorstel te halen.
Vervolgens kreeg het college groen licht van alle fractie’s.
Op een later tijdstip, maar voor de definitieve vergunning, zullen we als raad het percentage gaan vaststellen.
Dan zullen we ook ons eindoordeel moeten geven over de uitbreidingsplannen van de AMBC
Nu zijn eerst de burgers aan zet.

De laatste 2 raadsvergaderingen is er gesproken over een rapport van de provinciale ombudsman.

Het zal u niet verbazen dat dit rapport ging over een meningsverschil, namelijk de overname van de veldinventaris, tussen de gemeente Staphorst en de Voetbalvereniging Staphorst (de VVS). Ik heb hier uitvoerig over geschreven op mijn blog van 29 september 2011, onder de titel: ‘Beter laat dan nooit’.
N.a.v. de patstelling binnen de gemeenteraad, heeft de VVS op 22 februari 2012 een klacht ingediend bij de Overijsselse Ombudsman m.b.t. het bestuurlijk handelen van de gemeente Staphorst.

De afgelopen weken is mij regelmatig gevraagd, wat is nu de status van zo’n rapport, m.a.w. wat voor waarde moeten wij nu hechten aan deze (vernietigende) uitspraak van de provinciale ombudsman.
Om dit helder te krijgen lijkt het mij goed dat ik hier mijn bijdrage van 13 november 2012 plaats. Daarin kunt u namelijk het antwoord vinden.

Voorzitter,
“Praten over een rapport van de provinciale ombudsman is weer een hele nieuwe ervaring als raadslid. Dat klopt ook wel volgens oud gedeputeerde Piet Jansen, thans voorzitter van de Provinciale Ombudsman Overijssel die ik gisteren heb gesproken over dit rapport. Normaal gesproken blijven hun rapporten binnen de bestuurlijke organisatie. Het betreffen immers altijd geschillen tussen burgers en de gemeentelijke overheid. Het komt zelden voor dat een raad een rapport van hun bespreekt. In de enkele gevallen dat dit wel gebeurt, zijn dit veelal rapporten met politieke gevolgen. Hij, Piet Jansen, was dan ook wel benieuwd, waarom wij als raad dit rapport gaan bespreken, omdat volgens hem het rapport niets aan onduidelijkheid over laat.

Op 1 januari 2002 is de provinciale ombudsman van start gegaan als regionale externe klachtrechtvoorziening voor de aangesloten instanties. De gemeente Staphorst is reeds vanaf de start vrijwillig deelnemer. In het onderlinge verkeer tussen burgers en andere rechtspersonen doen zich vaak situaties voor die niet strijdig zijn met het recht, maar die toch als niet rechtvaardig worden ervaren. Dit levert ongenoegen op . Voor deze situaties is de onafhankelijke ombudsfunctie in het leven geroepen. Immers het vertrouwen van de burgers in de overheid is in het geding.

Voorzitter, voor de duidelijkheid citeer ik nu uit het jaarverslag van 2011 van de provinciale ombudsman:
“Regelmatig wordt de vraag gesteld welke werking er uitgaat van het oordeel van een ombudsman. Het antwoord daarop kan telkens niet anders zijn, dan dat gevolg geven aan het oordeel van de ombudsman, in tegenstelling tot het vonnis van een rechter, niet afgedwongen kan worden. Noch door de ombudsman zelf, noch door de klagende partij. Toch is het oordeel niet krachteloos. Sprekend voor de wettelijk verankerde Ombudsman, die zich richt op het overheidsoptreden, ligt dat in de eerste plaats in het gegeven, dat die in volstrekte onafhankelijkheid en onpartijdigheid zijn oordeel geeft. En dat dit oordeel gebaseerd is op onderzoek en hoor en wederhoor waaraan het betrokken overheidsorgaan verplicht moet meewerken. Voorts worden de oordelen en de daaraan ten grondslag liggende feiten en overwegingen van de ombudsman openbaar gemaakt . Daaraan ontleent de ombudsman in zekere zin macht en door professioneel omgaan met de wettelijk gegeven bevoegdheden, in ieder geval ook gezag. Het gezag van de overheidsombudsman neemt in belangrijke mate toe, als de overheidsorganen over wiens optreden een oordeel wordt gegeven, duidelijk naar de betrokken burgers toe er blijk van geven waarde te hechten aan dit oordeel, zelfs als men het er niet in alle opzichten mee eens is. Politiek-bestuurlijk betrokkenheid is daarvoor een belangrijke vereiste”. Einde citaat.

Het voor ons liggende rapport is helder. De Ombudsman oordeelt in haar rapport over de werkwijze van ons college, m.b.t. dit onderwerp:

Voortvarendheid: niet behoorlijk
Transparantie: niet zorgvuldig
Betrouwbaarheid: niet zorgvuldig
Professionaliteit: niet behoorlijk.

Van belang is natuurlijk wat voor waarde we moeten hechten aan deze kwalificaties. Nu, dat kunnen we lezen in het protocol werkzaamheden Overijsselse ombudscommissie. We lezen daar de definities:

Niet zorgvuldig: Op zichzelf is er geen grove schending van de regels, maar er moet wel een bestuurlijke correctie volgen.
Niet behoorlijk: Er zijn meer dan wel zeer fundamentele normen geschonden.

De vraag komt nu natuurlijk naar voren wat vindt het college van deze kwalificaties met betrekking tot dit rapport. Met name de reactie op het verzoek van de Ombudsman om met een bestuurlijke correctie te komen uit oogpunt van behoorlijk bestuur.
Helaas zit er bij dit agendapunt uitsluitend een memo van één kant opgesteld door de ambtenaar aan het College van B. en W. waar min of meer alleen de gang van zaken besproken wordt hoe om te gaan met dit rapport.

Wel kunnen we in deze memo lezen en ik citeer:
“het collegevoorstel van 15 juni 2012 stelt een correctie voor in de financiële zin door het uitbetalen van een vergoeding voor de overname van de inventaris à € 56.516. (waarbij de V.V.S. afziet van de € 2.500 regeling) en het vergoeden van de gemaakte juridische kosten.”
Kortom, een collegevoorstel conform het rapport van de ombudsman, waaruit je zou kunnen concluderen dat de conclusie van het rapport wordt overgenomen door het college.

Dit is dan ook gelijk de eerste vraag van de twee vragen die wij als ChristenUnie hebben, is voornoemde constatering juist?
Ik lees verder in de bijgevoegde memo:
“Dit voorstel behaalde echter niet de meerderheid in het college. Het college heeft besloten dat er geen vergoeding moet plaatsvinden van de gemaakte kosten. Voor de overname van de inventaris schaart de wethouder sportzaken zich als minderheid achter de vergoeding”. Einde citaat.
Vervolgens lezen we in de memo dat het rapport dan maar aan het presidium moet worden aangeboden en dat zij maar moeten beslissen wat er mee gaat gebeuren.
Voorzitter in het rapport staat het functioneren van het college, en ook, weliswaar in mindere mate, het functioneren van de raad ter discussie.
De Ombudsman verzoekt om een bestuurlijke correctie uit het oogpunt van behoorlijk bestuur.

Tot slot heeft de ChristenUnie nog één vraag aan het college,
Waarom stemt de meerderheid van dit college en zeker de onafhankelijke voorzitter van de raad, de burgemeester, tegen de conclusie van de onafhankelijke provinciale ombudsman en blokkeert hiermee de bestuurlijke correctie welke noodzakelijk is uit het oogpunt van behoorlijk bestuur”.

Tot zover mijn bijdrage, namens de ChristenUnie, tijdens bovengenoemde raadsvergadering.
Wat onze fractie betreft stond er niet zo veel nieuws in het rapport van de ombudsman, immers ruim een jaar geleden heeft onze fractie ook al aangegeven, dat er verwachtingen zijn gewekt en dat onze burgers recht hebben op een betrouwbare overheid. De ombudsman neemt onze conclusie naadloos over in hun rapport.

Tijdens de bespreking die volgde, nu één jaar later en één rapport verder bleken de meningen van de fracties niet veel veranderd te zijn. Het College gaf aan dat zij niet meer met voorstellen komen. De bal lag nu bij de raad. Binnen de raad moest nog steeds de beslissende stem komen van de fractie van de Gemeentebelangen. Het enige lichtpuntje was dat deze fractie aangaf tijdens de vergadering, dat zij nog eens zouden kijken naar dit langslepende dramadossier.

Ondanks alle pogingen in de afgelopen weken is het niet gelukt om de fractie van de gemeentebelangen van standpunt te laten veranderen. Men blijft tegen, ondanks dat ‘de heren’ meerdere keren hebben aangegeven dat zij vinden dat de voetbal recht heeft op dit geld.
Afgelopen dinsdag lag er dan ook geen voorstel op tafel tijdens de raadsvergadering. Als fractie hebben we nog geprobeerd, tijdens de raadsvergadering om de argumenten boven tafel te krijgen waarom de fractie van Gemeentebelangen tegen blijft. Men blijft zich echter verschuilen achter ‘besloten vergaderingen’ en ‘vertrouwelijke gespreken’.

Het blijft natuurlijk onverantwoordelijk, dat gekozen volksvertegenwoordigers kennelijk niet over hun eigen schaduw heen kunnen stappen en hun eigen belangen, hun eigen grieven, hun eigen oorlogjes voeren met instellingen en personen binnen onze gemeente.

Het college gaf tenslotte aan dat zij een excuusbrief zullen sturen naar de Voetbalvereniging Staphorst.

ps. u kunt het volledige rapport vinden op de site van de VVS

Tijdens de raadsvergadering stond op de agenda een voorstel van het college om een krediet van € 20.000,- beschikbaar te stellen voor het uitvoeren van faunamaatregelen in verband met een dassenburcht bij het viaduct Scholenweg.

In het talud van het viaduct Scholenweg bevindt zich een dassenburcht.
Om verdere graafwerkzaamheden door de Das onder het viaduct te voorkomen en de veiligheid van de weggebruikers te garanderen moeten er maatregelen worden genomen.
De maatregelen bestaan uit het uitrasteren en ingraven van gaas tussen de burcht en de weg.
In 2005 is er al een kunstburcht aangelegd waarbij geprobeerd is de Dassen een alternatief te geven met de hoop dat het talud hierdoor minder vergraven zou worden.
De Dassen hebben de kunstburcht in gebruik genomen, maar maken nog steeds volop gebruik van het talud.
Inmiddels is de omvang van de burcht in het talud toegenomen zodat de veiligheid van de weggebruikers in gedrang komt.

Hieronder de bijdrage welke ik namens de ChristenUnie heb uitgesproken:

Voorzitter,

“Na de vleermuiskeutels bij de Levensboom in Rouveen zijn we nu bij de Dassen aanbeland.
Ook nu weer zijn we met handen en voeten gebonden aan de Flora en Faunawet.
Je mag er nog net naar kijken, maar dan heb je het ook wel gehad.
We zijn volledig doorgeschoten in Nederland.

Natuurlijk moet je die dassen gewoon vangen en ergens uitzetten waar zij geen schade veroorzaken.

Het is toch van de zotte dat je moet toestaan dat de veiligheid van het verkeer in gedrang komt en ik citeer het raadsvoorstel:
‘ Inmiddels is de omvang van de burcht in het talud enorm toegenomen en zo ook de zorgen met betrekking tot de constructie van de weg en daarmee direct samenhangend de veiligheid van de weggebruikers’.

Voorzitter, als je over de snelweg richting Amersfoort rijdt of richting Apeldoorn, kom je miljoenen en miljoenen euro’s kostende wildviaducten tegen.

Afgelopen week reed ik via de A28 in de richting van Assen en jawel hoor, daar komt bij Dwingeloo ook weer zo’n geld verslindend wildviaduct.
Juist op dat moment hoorde ik op de radio het bericht, dat bewoners van verpleeg- of verzorgingshuizen 25 tot 50 euro moeten betalen om en vergeef mij het woord, om ‘uitgelaten’ te worden.
Dus 50 euro voor een wandeling, voor die personen, die waarschijnlijk ons land hebben opgebouwd. En dan heb ik het nog niet eens over de wachtlijsten bij de voedselbanken.

Wat onze fractie betreft is de grens bereikt en moeten we nu een daad stellen.
In 2005 is in het viaduct al een kunstburcht aangelegd.
Wij hebben dus als gemeente ons best gedaan, geïnvesteerd en geprobeerd om een compromis te sluiten met familie Das.

Nu 7 jaar later blijkt dat deze familie alle regels aan hun laars lapt en gewoon er een puinhoop van maken, ja, zo zelfs dat de veiligheid van het verkeer in gedrang komt.

Voorzitter, hoe zouden wij in de mensen wereld reageren als een familie steeds opnieuw er een puinhoop van maakt in hun woning en zelfs de veiligheid van hun omgeving in gevaar brengt ondanks alle inspanningen van de woningbouwvereniging?

Precies, nu dat moet ook gebeuren met deze dassen.

De ChristenUnie gaat dus niet akkoord met dit krediet en verzoekt het college om ruimte te zoeken in de wetgeving door een vrijstelling te ontvangen om de dassen te kunnen verplaatsen.

Het kan toch niet zo zijn dat wij in Nederland Dassen beter behandelen dan mensen.

De begrotingsbehandeling hebben we als raad van Staphorst voor dit jaar weer achter de rug. Ook dit jaar stelde het weer weinig voor. De coalitiepartijen (SGP/CDA/Gemeentebelangen) hielden elkaar weer stevig vast, zodat er geen enkele goede, inhoudelijke discussie kon worden gevoerd. Wij als oppositiepartijen (PvdA en ChristenUnie) waren niet bij machte om maar iets te bereiken. Met wat voor argumenten wij ook kwamen, steeds werd de discussie geblokkeerd door de uitdrukking: “Dat hebben we afgesproken in het coalitieakkoord”. Einde van elke discussie, sterker nog, door zich steeds achter het coalitieakkoord te verschuilen, is de coalitie veelal van mening dat daardoor enige argumentatie ook niet vereist is. Dit is natuurlijk schadelijk voor de democratie.

Ook het college maakte regelmatig (dankbaar) gebruik van het coalitieakkoord om zich daar achter te kunnen verschuilen. Al werd een aantal malen wel duidelijk zichtbaar dat niet elk collegelid daar zo gelukkig mee was. Immers als college heb je ook weinig of geen speelruimte, door elkaar volledig te gijzelen door het coalitieakkoord.

Tijdens de begrotingsvergadering werden er 13 moties en 6 amendementen ingediend door de verschillende partijen. Het zal u niet verrassen dat nagenoeg bij elke stemming de uitslag was , 3 partijen voor en 2 partijen tegen of juist andersom. Ik laat het aan uw fantasie over welke partijen hier bedoeld worden.

Ik hoor u denken, is dat nu allemaal zo erg, dat hoort toch gewoon bij het ‘politieke spel’. Natuurlijk is dat conform de politieke regels. Een democratie werkt nu eenmaal met meerderheden en minderheden, kijk maar eens naar de Tweede Kamer en Eerste Kamer. Daar werkt men met een minderheidskabinet (CDA en VVD) die door gedoogpartners (PVV en SGP) aan een meerderheid worden geholpen. Wat dat betreft hebben Staphorst en de landelijke politiek veel overeenkomsten.

Maar, om nog even terug te komen op de begrotingsvergadering, er waren dus wel degelijk meerderheden voor verschillende voorstellen, maar om de coalitiebelangen werd er anders gestemd. Kijk dan is het al minder onschuldig. Er zijn nu besluiten genomen waar eigenlijk geen meerderheid voor aanwezig was. Maar gestemd wordt er in de raad en niet in de wandelgangen of via de mail.

De reden dat de coalitiepartijen zich zo krampachtig aan elkaar vasthouden is, dat wij hier net als ‘Den Haag’, werken met een gelegenheidscoalitie. Een kenmerk van zo’n gelegenheidscoalitie is dat men eigenlijk niets met elkaar heeft en eigenlijk niet met elkaar samen wil werken, maar dat men door een speciale gelegenheid of onderwerp min of meer gedwongen werd om samen een coalitie te vormen. Als je dan maar vooraf een strak (coalitie)akkoord met elkaar afspreekt, waar niet van afgeweken mag worden, kan zo’n gelegenheidscoalitie het (lang) volhouden. Maar u voelt wel, ‘de liefde’ tot elkaar ontbreekt volledig. Dit geeft een patstelling en verlamt de discussie in de raad.

Bij een gelegenheidscoalitie hoort natuurlijk ook een gelegenheidscollege. Ook binnen het college ontbreekt ‘de liefde’. Als U regelmatig een raadsvergadering bezoekt (en als u dat niet doet moet u dat zeker eens doen) zal het u ook opgevallen zijn. Ons college bestaat uit bestuurders met ieder afzonderlijk hun eigen kwaliteiten, maar die samen (nagenoeg) niets hebben met elkaar. Men accepteert dat men met elkaar moet samenwerken. Het is nog minder dan een ‘verstandshuwelijk’.

Duidelijk zichtbaar en ook merkbaar is dat onze burgemeester zeer ongelukkig is met deze situatie. Vaak zeggen uitdrukkingen en gebaren meer dan duizend woorden. Hij hoeft zich echter zelf niets te verwijten, want hij werd met deze coalitie ‘opgezadeld’. Ondanks allerlei pogingen die hij als voorzitter van het college onderneemt, lukt het hem niet om de eenheid in het college te bewerkstelligen en deze uit te stralen. Twee wethouders zitten daar en proberen zo goed mogelijk hun straatje schoon te houden en de rit zonder kleerscheuren uit te zitten. De derde wethouder voert zijn eigen programma uit, niet gehinderd door enige samenbindende eigenschappen.

In deze periode waarin zoveel belangrijke besluiten genomen moeten worden, o.a. over toekomstige samenwerking met andere gemeenten en waar we niet en waar we wel op kunnen bezuinigen zitten we opgescheept met een gelegenheidscoalitie.

Juist nu is er behoefte aan een sterke coalitie, een sterk college, maar ook een sterke en eensgezinde raad die vertrouwen heeft in elkaar en die samen onze gemeente door deze moeilijke periode heen manoeuvreert en daar past geen coalitie bij die elkaar niet vertrouwt en zich verschuilt achter het coalitieakkoord.
Door naar elkaar te luisteren, het uitwisselen van argumenten en goede inhoudelijke discussies in de raad komen de goede beslissingen en besluiten tot stand. En niet door te roepen, dat hebben we afgesproken in het coalitieakkoord, ruim 2 jaar terug. De wereld staat immers niet stil!

Zo, dat lucht op!

Mijn laatste bijdrage op deze weblog voor het raadsreces handelde over de Voetbalvereniging Staphorst en het zal u niet verbazen dat mijn eerste bijdrage ook weer over dit onderwerp gaat. Als u de Meppelercourant of De Stentor leest heeft u al het één en ander kunnen lezen en na de raadsvergadering van deze week  zal er ook de komende dagen wel wat in de krant over het onderwerp te vinden zijn. Het lijkt mij goed om ook van mijn kant enige toelichting te geven. Dit kan kort zijn, omdat het mij alleen maar over het proces gaat en ik mijn betoog, gehouden tijdens de raadsvergadering van afgelopen dinsdag en de betreffende motie hier zal plaatsen.

Na twee besloten raadsvergaderingen en twee openbare raadsvergaderingen (24 mei en 14 juni) over dit onderwerp, de overname van de veldinventaris van de VV Staphorst door de gemeente Staphorst, bleken zowel in het College ( 2 – 2 ) als binnen de Raad ( 8 – 8 ) de stemmen te staken. Hoe verdeeld kan een Raad en College zijn. U zult zich misschien afvragen, maar er zijn toch 17 raadsleden. Klopt, maar CU raadslid Henk Hutten deed niet mee aan de beraadslagingen en aan de stemming omdat hij te veel bij de plaatselijke voetbalvereniging betrokken is en daardoor zijn integriteit in het geding zou kunnen komen.  Daarom komt het regelmatig voor dat een raadslid de raadszaal verlaat als er een onderwerp op de agenda staat waar hij of zij direct of indirect bij betrokken is. Ook zult u misschien zeggen, maar als binnen het College de stemmen staken, dan is de stem van de Burgemeester toch doorslaggevend? Ook dat klopt, maar in dit geval wilde onze ‘Burgervader’ daar geen gebruik van maken.

Dit was de situatie na de raadsvergadering van 14 juni 2011. Lijkt mij goed om nu eerst mijn betoog van afgelopen dinsdag te plaatsen.

Voorzitter,

Opnieuw de voetbal, maar ik beloof u, ik zal het kort houden. Ik kan mij heel goed voorstellen dat er bij velen van u een diepe zucht ontsnapte toen men hoorde dat de ChristenUnie opnieuw dit onderwerp op de agenda wilde zetten. Immers, twee besloten vergaderingen en twee openbare vergaderingen, te weten 24 mei en 14 juni brachten geen licht in deze materie. Binnen het College staken de stemmen, maar ook binnen de Raad staken de stemmen. Hoe lastig kan iets zijn, doordat er maar zeer summiere gegevens voorhanden zijn, mede omdat op cruciale momenten geen of onvolledige verslagen gemaakt zijn. Tevens staat er op veel stukken een dikke stempel : ‘vertrouwelijk’, wat natuurlijk ook geen soepele afwerking bevordert.

Voorzitter, toen ik op 14 juni , zoals gewoonlijk, al lopende naar huis de raadsvergadering van die avond nog eens de revue liet passeren hoorde ik ‘een stemmetje’ van binnen zeggen: “Dik, heb jij hier wel een goed en eerlijk besluit genomen vanavond?”  En ik spreek hier met opzet over mijzelf, of ik persoonlijk wel een goed en juist besluit genomen heb die avond. En toen ik daar zo liep in het donker van de nacht, galmden de woorden van de wethouder nog na in mijn oren, dat er in zijn beleving geen toezeggingen gedaan waren in de richting van de voetbal en dat er ook geen einde was afgesproken aan de vergoeding van 2500 euro aan de voetbal en ik probeerde te begrijpen waarom de voetbalvereniging, nadat men samen met de gemeente, na drie middagen de waarde van de inventaris op 144.000 euro had vastgesteld, men vervolgens overeengekomen was dat dit toch maar naar 80.000 euro moest worden teruggebracht en vervolgens de voetbalvereniging akkoord wil gaan met ruim 56.000 euro en mijn gedachte dwaalde terug naar de gesprekken die ik met verschillende ambtenaren heb gehad over dit onderwerp en steeds weer op de vertrouwelijkheid werd gewezen.

Kortom voorzitter, vragen,  vragen en nog eens vragen. Toen mijn vrouw thuis nog eens fijntjes zei, dat is voor hun verantwoording en eer en geweten, was het voor mij helder, nu zou de onderste steen boven komen.

Op 16 juni, twee dagen na de bewuste raadsvergadering heb ik vervolgens gesproken met de burgemeester en wethouder Brand. Daarna heb ik het College verzocht opnieuw de zaak nog eens te bekijken en nu wel met een voorstel te komen. Immers ik ben nog steeds van mening dat het College deze zaak zelfstandig kan afhandelen , maar in ieder geval tijdens het proces op enig moment zelfstandig deze zaak had kunnen regelen en ons als raad daar achteraf  verslag van had kunnen doen. Maar na 2 x hierover gesproken te hebben binnen het College kreeg ik op 27 juni een mailtje van de secretaris, dat het College niet met nieuwe voorstellen zal komen. Vanaf dat moment had ik mijn handen vrij.

Vervolgens heb ik o.a. verzocht om het volledige dossier in te kunnen zien. Dit bleek nog niet zo eenvoudig te zijn. En hier zou ook nog veel over te zeggen zijn, o.a. over het mailtje dat ik ontving van de gemeentesecretaris , dat alle relevante bestuurlijke correspondentie met betrekking tot de voetbalvereniging in het dossier zitten, maar dat alleen bestuurlijke stukken  relevant voor de raad zijn en dat men niet op zoek ging naar opmerkingen, mails of andere bestuurlijke stukken. Voorzitter, een vraag die dan bij mij als raadslid opkomt is natuurlijk, wie bepaalt wat relevante stukken voor een raadslid zijn. Maar nogmaals, hier zou ook veel meer over te zeggen zijn. O.a. dat mijn mails wel in het dossier zitten en het mailtje wat ik U en de Raad heb toegestuurd niet. Over relevantie gesproken. Voorzitter, alle verdere details en de gesprekken die ik gevoerd heb in het vakantiereces zal ik laten rusten. Ik wil een uitgebreide discussie, het gooien met modder naar elkaar en het elkaar de zwarte piet toeschuiven voorkomen , immers er zijn alleen maar verliezers in dit dossier.

Ik kom tot de kern van mijn betoog. De ChristenUnie is van mening dat er nieuwe feiten en omstandigheden naar boven zijn gekomen m.b.t. dit dossier. Met name over de mededeling van de wethouder dat in zijn beleving er geen verwachtingen zijn  geschept t.o.v. de voetbal is toch wat twijfel ontstaan en denkt onze fractie daar nu toch  iets anders over dan tijdens de besluitvorming van 15 juni.  Ik heb u als voorbeeld daarvan o.a. een afschrift van een mailtje, gericht aan het bestuur van de voetbalvereniging toegezonden. Ook de openeinde regeling van de 2500 euro moet wat betreft onze fractie hersteld worden. Kortom, er moet recht gedaan worden aan een instelling in onze gemeente, want onze burgers hebben recht op een betrouwbare overheid. En natuurlijk zullen een aantal van mijn collega’s zeggen, dat heb je dan wel wat laat gezien. Oké, misschien wel terecht, maar ik zeg dan maar, beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald.

Wij willen dan ook het College het volgende verzoeken: (zie onderstaande motie)

Voorzitter, één lid van mijn fractie zal deze motie niet steunen.

Tot slot voorzitter, ik hoop en vertrouw er ook wel een beetje op, dat de collega’s in de raad mij vanavond de kans geven om mijn fout te herstellen.”

Motie

Agendapuntno. :18.

Onderwerp: brief van Voetbalvereniging Staphorst d.d. 2 juli 2011

De raad van de gemeente Staphorst in vergadering bijeen op 27 september 2011,

Overwegende:

1. dat in de raadsvergaderingen van 24 mei jl. en 14 juni jl. de overname van de veldinventaris van VV Staphorst aan de orde is geweest waarbij in de laatstgenoemde vergadering is besloten dat in december 2008 een finale deal is gesloten zodat geen aanleiding is die afspraak open te breken;  

2. dat bij nader inzien van het volledige dossier een ander besluit gewenst is ter afwikkeling van het geschil tussen de gemeente en de VV Staphorst;

3. er een finale financiële afwikkeling dient plaats te vinden van zowel de overname van de veldinventaris als van de open-einde regeling, t.w.: jaarlijks door de gemeente aan de VV Staphorst te betalen € 2.500 voor vergoeding medegebruik derden;

4. dat een zorgvuldige besluitvorming en een betrouwbare overheid in een ieders belang is;

5. dat de VV Staphorst bij brief van 21 september 2011 gericht aan het college “(nogmaals) heeft bevestigd dat zij vanaf 1-1-2012 afstand doen van de geïndexeerde bijdrage van € 2.500 tegenover een eenmalig door de gemeente beschikbaar te stellen overnamesom voor de inventaris van € 56.516”; conform het amendement van de CDA fractie in de raadsvergadering van 24 mei 2011.

Spreekt uit dat:

1. het college op korte termijn in overleg treedt met VV Staphorst om een overeenkomst te sluiten tussen beide partijen, waarbij als finale afwikkeling de bestaande regeling wordt beëindigd en wordt omgezet in een door de gemeente aan de VV Staphorst eenmaal te betalen bedrag en van welke overeenkomst de inventarisatielijst, die door beide partijen is overeengekomen, deel uit maakt;

2. de gevolgen van deze uitspraak te verwerken in de bestuursrapportage, waarbij de kosten eenmalig worden gedekt uit de reserve zonder bestemming;

En gaat over tot de orde van de dag

H. Vedder                            P. Laroi

Na het indienen van bovengenoemde motie, kwam als eerste de fractie van het CDA aan het woord. Uiteraard steunde zij de motie, al hadden zij liever gezien dat wij hun amendement op 14 juni hadden gesteund, maar beter laat dan nooit. Hierna kwam de fractie van de Gemeentebelangen. Ook zij konden zich vinden in de motie, immers zij hadden ook in het verleden het amendement van het CDA gesteund, maar men was zeer ontstemd over de gestuurde brieven van de VV Staphorst. Men zag het min of meer als chantage en wilde daarom de motie niet steunen.

Het gevolg was, dat de fractie van de PvdA om schorsing van de vergadering vroeg. Ondanks het verzoek van de SGP om ook eerst hun eerste termijn te houden werd er toch geschorst. Tijdens deze schorsing werd er veel overlegd tussen de verschillende fracties. De Burgemeester in zijn rol als voorzitter van de raad, bewaakte hierbij het proces. Na de schorsing kreeg de PvdA weer het woord en zij gaven aan dat zij de ingediende motie ook steunde. Vervolgens kwam de SGP fractie met hun inbreng in eerste termijn. Men was niet overtuigd van de rechtskracht van de ontvangen mail die ik de Raad vooraf had toegezonden. Hierna werd de eerste termijn gesloten, en nadat de voorzitter aangaf dat het College geen behoefte had om te reageren schorste hij weer de vergadering.

Na de schorsing kwam de fractie van Gemeentebelangen met een orde voorstel. Dat kwam erop neer, dat men eerst de laatste brieven van het bestuur van de VV Staphorst van tafel wilde hebben. Men verzocht het College een gesprek aan te gaan met de voetbal en over twee weken zou de fractie van de Gemeentebelangen dan opnieuw hun standpunt bepalen.

Het CDA kon zich hier in vinden omdat wij als raad de tijd hadden om onze emoties uit te schakelen. De fractie van de SGP betreurde de gang van zaken. Emoties zijn inderdaad een slechte raadgever maar men was bang dat er dan de komende weken wel weer wat gemasseerd zou worden, terwijl de standpunten nu helder waren en duidelijk was hoe de fracties er in zaten.

Tot verrassing van velen ontstak de fractie van de SGP vervolgens in woede, richting de voorzitter, de burgemeester. Men had geen goed gevoel over de rol van de burgemeester. Men vond dat de burgemeester zich inhoudelijk met het onderwerp had bemoeid tijdens de schorsingen en dus niet onpartijdig meer was en niet meer boven de partijen stond. De burgemeester ontkende dit ten stelligste en gaf aan dat hij alleen het proces zorgvuldig heeft bewaakt. Hierop reageerde de fractie van de SGP opnieuw, dat zij wel degelijk vonden dat de burgemeester misbruik had gemaakt van zijn voorzitterschap en buiten zijn boekje was gegaan.

Hierna werd er weer geschorst en nadat de ChristenUnie en de PvdA zich publiekelijk hadden gedistantieerd van de woorden van de SGP fractie in de richting van de voorzitter van de raad, werd op verzoek van de ChristenUnie het onderwerp doorgeschoven naar de volgende raadsvergadering op 11 oktober 2011. De fractie van de Gemeentebelangen gaf aan dat wat hun betreft ook het CDA en de ChristenUnie met de voetbal in gesprek mochten gaan over een min of meer excuusbrief.

Ik ben mij ervan bewust dat ik hier een zeer summier verslag van de gebeurtenissen geef en gezien door de ogen van een betrokkene. Er zou natuurlijk veel meer over te vertellen zijn. Het zou goed zijn als u zelf de band eens zou naluisteren van de laatste raadsvergadering. U kunt deze vinden op de gemeentelijke website. www.Staphorst.nl  Ook kan u dan nog even de band naluisteren van de raadsvergaderingen van 24 mei en 14 juni. Dan kunt u zelf uw conclusie trekken.

Persoonlijk betreur ik het hoe het is gelopen. Het is voor mij zeker geen soap, zoals in een krant gesuggereerd werd . Daar is wat mij betreft de zaak, althans het proces, te ernstig voor. Voor mij is van grote waarde dat de bevolking kan rekenen op een betrouwbare overheid en ook op raadsleden die zorgvuldig handelen en ook indien nodig bereid zijn om een fout te herstellen en op een eerder genomen besluit durven terug te komen.

Ik hoop echt dat we de komende raadsvergadering een dikke streep onder dit ‘dramadossier’  kunnen zetten en ons nu volledig kunnen concentreren op de nieuwe voetbalaccommodatie van Sportclub Rouveen.

U mag, nee u moet ervan uitgaan dat ik van mijn fouten geleerd heb.

Wij hebben het grote voorrecht te mogen leven in een democratie, waar wij onze vertegenwoordigers voor Raden en Staten zelf mogen kiezen. Het afleggen van publieke verantwoording vind ik dan ook mijn democratische plicht als gekozen gemeenteraadslid. Een publieke verantwoording zal plaats moeten vinden in een openbare vergadering van de gemeenteraad. Daar hoor je als gemeenteraadslid je argumenten naar voren te brengen, waardoor je tot een bepaald standpunt gekomen bent. Tevens is daar ook de mogelijkheid om met de andere partijen in discussie te gaan. Dit kan  door de belangstellenden op de publieke tribune in de raadszaal worden gevolgd en we mogen constateren hier in Staphorst, dat de publieke belangstelling tijdens de raadsvergaderingen er zeker niet minder op wordt.

Een ieder die mij regelmatig volgt via deze weblog, via twitter of hoort spreken tijdens raadsvergaderingen, weet dat ik een zeer grote tegenstander ben van besloten vergaderingen. Uiteraard zal het wel eens nodig zijn dat er in beslotenheid gesproken wordt over personen en zaken, maar dit moet een zeer hoge uitzondering blijven. Bij benoemingen van personen, zaken met betrekking tot veiligheid en als er eventuele economische belangen in het geding zijn, zoals bv. grondaankopen is het natuurlijk geen probleem om in de beslotenheid hierover te praten. Maar daar moet het dan ook wel bij blijven. Niet voor niets hebben we een Wet Openbaarheid van Bestuur, wel is waar met een aantal uitzonderingen in artikel 10 en een Gemeentewet met een artikel 25 waar gesproken wordt over besloten vergaderingen.

Uit een onderzoek uitgevoerd in 2009/2010 door  Binnenlands Bestuur, het vakblad van de ambtenaren, blijkt dat gemeenten heel verschillend omgaan met geheimhouding en beslotenheid.  Amersfoort is een van de gemeenten die blijkens dit onderzoek maximale transparantie nastreeft. Het College van de 143.000 inwoners tellende gemeente bood de gemeenteraad in de onderzochte periode geen enkel geheim of vertrouwelijk stuk aan. Het aantal besloten vergaderingen bleef beperkt tot twee. Daarnaast wees de raad vier collegeverzoeken voor het houden van een besloten vergadering af.  Ook zijn de vergaderingen van het presidium in Amersfoort openbaar. ( Het zal wel niet toevallig zijn dat ik de eerste 18 jaar van mijn leven in Amersfoort gewoond heb.)

Buiten het feit om dat ik gewoon ben voor openheid in de politiek, ik heb niets met ‘achterkamertjes’ en als politicus heb ik immers niets te verbergen, is er nog een reden waarom ik veel moeite heb met het fenomeen van besloten vergaderingen. Ingevolge artikel 25 van de Gemeentewet kan de raad op grond van belang, genoemd in artikel 10 van de Wet Openbaarheid van Bestuur, ik citeer: “omtrent het in besloten vergadering behandelde en omtrent de inhoud van de stukken die aan de raad worden overlegd, geheimhouding opleggen. Geheimhouding omtrent het in besloten vergadering behandelde wordt tijdens die vergadering opgelegd. De geheimhouding wordt door hen die bij de behandeling aanwezig waren en allen die van het behandelde of de stukken kennis dragen, in acht genomen totdat de raad haar opheft”.

Dus in ‘Jip en Janneke taal’ betekent dit, dat een meerderheid van de raad kan besluiten of  een vergadering een besloten vergadering betreft. Dus het College kan gesteund door de collegepartijen de oppositie monddood maken. Dit kan een bedreiging worden voor de plaatselijke democratie en we zullen dus heel zorgvuldig met artikel 25 van De Gemeentewet om moeten gaan en dit artikel zeker niet onderdeel moeten laten worden van collegebelangen of partijbelangen.

De afgelopen maanden heeft u 2 maal kunnen lezen op de agenda van de openbare raadsvergadering, dat er tevens een besloten vergadering gehouden zou worden over een voorstel tot overname veldinventaris Noorderslag. Het onderwerp is in dit geval niet zo van belang, het gaat mij meer om het fenomeen van besloten vergadering. Wij hebben dus 2 maal uitgebreid gesproken in de beslotenheid over het onderwerp. Vervolgens mochten we afgelopen dinsdag voor de 3de keer spreken over die onderwerp, maar nu tijdens een openbare raadsvergadering. Vooraf was mij duidelijk te kennen gegeven, op verschillende manieren, dat ik goed in acht moest nemen wat er in de beslotenheid was besproken. Dus praten met de hand op de mond en als kind is ons al geleerd dat dit niet netjes is.

Als raadslid moest ik in het openbaar verantwoording afleggen over een voorstel, waarvan ik de echte argumenten, gebaseerd op de onderliggende stukken, welke tijdens de besloten vergaderingen wel op tafel lagen, niet mocht noemen. Ik heb geprobeerd vragen te stellen aan de wethouder, waar hij dan in het openbaar antwoord op kon geven en waardoor die zaken vervolgens openbaar worden en deel uit gaan maken van de beraadslagingen. Nadat de burgemeester, tijdens mijn bijdrage, nogmaals aangaf dat ik moest opletten om niet uit de besloten vergadering te ‘klappen’,  ben ik gelijk gestopt met mijn bijdrage en terug gegaan naar mijn plaats. Als raadslid werd mij de mond gesnoerd.

Het zal u niet ontgaan zijn dat er afgelopen dinsdag gesproken is tijdens de raadsvergadering over een eventuele nieuwe voetbalaccommodatie voor de Sportclub Rouveen. Als sport op de raadsagenda staat zijn we altijd verzekerd van een volle raadszaal. Ook nu was dit weer het geval. Wat mij betreft is dit een goede zaak als mensen hun betrokkenheid tonen. Sport is immers emotie, sport verbroedert mensen en brengt mensen bij elkaar, al moet ik toegeven dat de relatie tussen wedstrijdsport en politiek in onze gemeente niet altijd even soepel verloopt.

Het college had een werkgroep in het leven geroepen met als opdracht om binnen zes maanden met voorstellen te komen over de mogelijkheden om te voorzien in een accommodatie voor de SC Rouveen dat voldoet aan de huidige eisen van deze tijd. De voorstellen mochten een periode van 10 jaar en/of een periode van 30 jaar inhouden. De werkgroep is aan het werk gegaan en is met vier opties gekomen:

Optie A: instandhouden huidige accommodatie, maximaal 10 jaar. Dit zou een investering van maximaal 500.000 euro inhouden. Optie B: onderhoud, renovatie en gewenste uitbreiding van bestaande accommodatie voor 20 jaar, maximaal 1 miljoen euro. Optie C: nieuwbouw van de accommodatie op het huidige terrein, 1,4 miljoen euro. Optie D: nieuwbouw van een accommodatie op een andere locatie, investering 1,4 miljoen euro.

De werkgroep zelf koos voor optie C, met daaraan voorafgaand optie A. Men gaf daarbij wel toe dat bij optie A er geen optimaal gebouw ontstaat en er deels sprake is van een desinvestering. Bij de toelichting van hun rapport gaf de werkgroep nog aan dat het college vooraf heeft aangeven dat er geen geld aanwezig was voor nieuwbouw. Het college heeft besloten te gaan voor optie A: “de huidige accommodatie op een zodanige wijze  onderhouden dat het gebouw weer voor meerdere jaren voldoet aan de minimale eisen“. Uit de toelichting van de wethouder komt nieuwbouw pas in beeld in de periode 2014-2018.

Hieronder volgt mijn bijdrage welke ik namens de ChristenUnie heb uitgesproken:

“Voorzitter, sport speelt een belangrijke rol bij de ontwikkeling van de jeugd. Het kan kinderen waarden en normen bijbrengen, maar ook, om respect naar elkaar op te brengen en gezag en leiding te accepteren. Het is zelfs van belang bij het voorkomen van gezondheidsproblemen.

Sport is ook van grote waarde voor de leefbaarheid van dorpen en kleine kernen. Een voetbalvereniging is van belang voor een duurzame ontwikkeling van het verenigingsleven in een dorp. De sportclub Rouveen speelt een belangrijke rol in het sociale leven in Rouveen. Het geeft zeker een positieve impuls  aan het dorp. Hoewel het misschien ook wel eens een verstikkende werking kan hebben in de richting van andere sporten of andere culturele vorming. Immers, je moet haast wel op voetbal zitten om erbij te horen. Maar hier misschien een andere keer meer over.

Nu de multifunctionele Combischool in de afrondingsfase is gekomen moeten wij het vizier gaan richten op de voetbalaccommodatie in Rouveen. Voor de ChristenUnie fractie is het steeds een combinatie geweest. Het liefst hadden wij in het verleden één groot integraal plan gemaakt voor Rouveen. Helaas is dit niet gelukt. Wel hebben we steeds aangegeven dat het eventuele aanbestedingsvoordeel bij de MCR in de gemeentelijke reserves terecht moest komen en dan eventueel ten goede moest komen aan de accommodatie van Sportclub Rouveen, want voor de ChristenUnie fractie is helder dat na de voetbalvereniging Staphorst  ook de Sportclub Rouveen recht heeft op een mooie accommodatie.

Voorzitter, de gemeente ziet zich gesteld voor een gigantische uitdaging, namelijk een nieuw te bouwen voetbalaccommodatie in Rouveen, waardoor de plaatselijke trots straks weer over een modern sportcomplex kan beschikken. Een sportcomplex die voldoet aan de eisen van deze tijd en recht doet aan de ambities van de Sportclub Rouveen.  Wat deze ambities zijn, is mij niet geheel duidelijk, maar het zou mij niet verbazen dat ook zij graag eens een aantal jaren in de hoofdklasse zouden willen voetballen.

Gelukkig hoeven wij vanavond niet met elkaar te discussiëren of er nu wel of geen nieuwe sportaccommodatie moet komen. Daar zijn we het allemaal wel over eens. We hebben het allemaal laatst met onze eigen ogen kunnen zien en ook de accommodatie check van de KNVB laat hier geen onduidelijkheid over. Helderder kan het haast niet en om het verhaal compleet te maken is ook onze sportnota duidelijk wie het nieuwe clubhuis zal gaan betalen.

Er blijft dus maar één vraag over : Wanneer!

Gaan we pappen en nathouden, of anders gezegd en ik citeer nu uit het rapport van de werkgroep:  “……. dat elke euro die wordt besteed als lapmiddel voorafgaand aan eventuele nieuwbouw, een gedeeltelijke desinvestering is……..”, of gaan we als ondernemende gemeente de mouwen opstropen en de uitdaging aan om ook in deze financieel lastige periode een nieuwe accommodatie tot stand te brengen.

Voorzitter, de ChristenUnie is van mening dat we juist in deze economisch moeilijke tijden met volop bezuinigingen bij de overheden, moeten gaan voor duurzaamheid. We kunnen het naar onze burgers toe niet verkopen dat wij een investering van 500.000 euro gaan doen in een accommodatie die over enkele jaren volledig tegen de grond moet. Dit is niet uit te leggen en te verdedigen tegenover burgers die met gemeentelijke belastingverhogingen  worden geconfronteerd en het bijvoorbeeld wegbezuinigen van bibliotheken in de kleine dorpskernen.

Een opvallend detail is dat er in de bestuursopdracht die het College aan de werkgroep heeft meegegeven, gesproken wordt over een instandhoudingsperiode van 10 en 30 jaar. Er staat dus 30 jaar voor zo’n sport accommodatie en we kunnen dus constateren, dat deze  inmiddels al met ruim 10 jaar overschreden is. Dus de genoemde tijden in de bestuursopdracht zijn nu al ruim overschreden, dus conform de bestuursopdracht zouden we gelijk moeten beginnen met de nieuwbouw en is de werkgroep, met hun optie A , min of meer buiten de opdracht gegaan van hun opdracht.

Voorzitter, het college is van mening dat binnen 5 tot 10 jaar de economische ontwikkelingen en de financiële positie van de gemeente zo verbeterd is dat het dan geen probleem moet zijn om een nieuwe sportaccommodatie te financieren. Dus met andere woorden,  wij moeten keuzes maken welke investeringen wij nu het eerst doen en welke wij wat later in de tijd kunnen zetten. Maar uiteindelijk komen alle investeringen aan de beurt.

De ChristenUnie is daarom van mening dat door het uitstellen van nieuwbouw en te kiezen voor het oplappen van het bouwval, 500.000 euro verkwanseld wordt.

Voorzitter, welk bedrijf, welke onderneming zal  500.000 euro investeren in zijn bedrijfspand, terwijl het weet dat het over enkele jaren het geld heeft voor een nieuw bedrijfspand en het bestaande bedrijfspand tegen de grond gaat. Men zal binnen het bedrijf de mogelijkheden onderzoeken om andere investeringen om te schorten.

Wij pleiten er dan ook voor om investeringen bij andere projecten, die geen verspilling van geld opleveren zoals bij dit voorstel m.b.t. de voetbalaccommodatie Rouveen, uit te stellen. Ik zeg met nadruk uitstellen en niet afstellen want, zoals het college aangeeft, over een aantal jaren ziet alles er weer veel rooskleurige uit en is er wel geld voor grote investeringen. Te denken valt bijvoorbeeld aan het onderhoud van de vele kilometers openbare weg in onze gemeente. Er zal echt geen bloed uit voortvloeien als wij het onderhoud van een aantal wegen in onze gemeente een paar jaren voor ons uitschuiven. In ieder geval zal dit geen verspilling zijn van 500.000 euro.                                                                                                                     

Voorzitter, het zal duidelijk zijn, de ChristenUnie fractie kiest dan ook voor optie C , nieuwbouw van de accommodatie op het huidige terrein”.

Na bespreking bleek dat er een meerderheid lijkt te ontstaan, gevormd door CDA, PvdA en ChristenUnie voor optie C, dus spoedig tot nieuwbouw overgaan. Er zal natuurlijk nog wel dekking gevonden moeten worden door andere investeringen wat door te schuiven.

Op 10 mei zal er verder gesproken worden in de raad.

De afgelopen weken ben ik regelmatig aangesproken over het feit dat ik al geruime tijd geen nieuwe bijdrage meer op mijn weblog geplaatst heb. Men vroeg mij dan ook of er niets meer gebeurde in de (plaatselijke) politiek. Natuurlijk gebeurt er veel in de plaatselijke, provinciale en landelijke politiek. Daar zit het probleem niet. Het probleem moet ik bij mij zelf zoeken. Ik ben in verwarring. Heel veel vragen houden mij bezig, maar ik kan niet de juiste antwoorden vinden. De laatste drie verkiezingen heeft mijn partij verloren en ik ook dus en dat doet pijn. Talloze evaluatierapporten zijn er inmiddels verschenen. We zijn als plaatselijke partij een dag de ‘hei’ opgeweest. Maar nog steeds heb ik geen heldere antwoorden op mijn vele vragen.

Een vaste regel in de politiek is: ‘De kiezer heeft altijd gelijk’. Einde discussie! Maar toch, waarom lopen kiezers zo gemakkelijk over naar andere partijen of anders gezegd waarom laten ze de ChristenUnie zo eenvoudig vallen. De laatste ledenvergadering van onze plaatselijke vereniging, werd buiten het bestuur en fractie om, door nog geen 8 leden bezocht, waarvan de jongste 55 jaar oud was.  De vragen die daar gesteld werden gingen veelal over de landelijke ontwikkelingen waar ik als raadslid nagenoeg geen invloed op heb.  Je vraagt je dan af, waar doe ik het allemaal voor, waarom steek ik wekelijks zoveel uren in de politiek. Maar toch blijft de regel: ‘De kiezer heeft altijd gelijk!

De kiezer heeft de afgelopen 3 verkiezingen duidelijk gesproken. Wat hebben wij daar als politiek mee gedaan? In ‘mijn dagblad’ (ND)  heb ik inmiddels  zo’n 50 opiniestukken gelezen van ‘vooraanstaande personen’ waarom het mis gegaan is met de ChristenUnie. Vandaag staan er weer twee stukken op de voorpagina met als opschrift: ‘CU-bestuur: partij moet christelijke taal spreken’ en ‘CDA moet weer verbinden’. Nergens heb ik de afgelopen weken en maanden kunnen lezen of horen: “Wij hebben gefaald en trekken daaruit onze consequenties“. Nee rapport na rapport laat men verschijnen en uiteindelijk ligt het aan de boze buitenwereld en de kiezer die het allemaal niet begrijpt en men gaat weer over tot de orde van de dag.

Kijk en dat roept bij mij zoveel vragen en onzekerheid op.  Jaar in jaar uit, doen duizenden  raadsleden en statenleden hun stinkende best en als er dan gemeenteraadsverkiezingen en provinciale statenverkiezingen zijn, worden wij afgerekend op landelijke thema’s. Want laten we eerlijk tegen elkaar zijn, de laatste provinciale- en gemeentelijke verkiezingen gingen natuurlijk helemaal niet over onze gemeente en provincie. Nee, het ging weer over landelijke thema’s. Maar toch, de kiezer heeft altijd gelijk!.

Als raadslid ben ik ook kiezer, dus ik heb ook altijd gelijk! En dan snap ik het als kiezer niet, dat het CDA en de ChristenUnie grote verliezers waren tijdens de laatste landelijke verkiezingen en dat het CDA gewoon door regeert en dat de verantwoordelijke personen bij de ChristenUnie er allemaal nog ‘zitten’. En als kiezer in de provincie Overijssel begrijp ik het niet dat de grote verliezers van de provinciale verkiezingen, het CDA en de ChristenUnie samen een College gaan vormen, maar zij zijn toch de verliezers? Heb ik als kiezer dan niet gelijk?

Dat geeft bij mij als raadslid nu verwarring. Als raadslid krijg ik geen gelijk, want ik word immers afgestraft op landelijke ontwikkelingen waar ik geen invloed op heb en niet verantwoordelijk voor ben en kan daar dus zelf heel lastig consequenties uit trekken.  Als kiezer krijg ik ook geen gelijk want de echt verantwoordelijken trekken ook geen consequenties uit de uitslag en gaan gewoon verder waar men mee bezig was. Maar de kiezer heeft toch altijd gelijk? Er zit kennelijk een groot gat tussen het denken en handelen van de kiezers en het denken en handelen van politici.

Is hier misschien ook van toepassing:  ’Gelijk hebben is nog geen gelijk krijgen?

Mijn bijdrage, namens de ChristenUnie, tijdens de raadsvergadering van 15 februari 2011, n.a.v. het beschikbaar stellen van een krediet van € 245.000.- voor het schoolplein en het terrein van de Multifunctionele Combischool te Rouveen:

“Voorzitter, de politiek kan soms hard en soms onrechtvaardig zijn. Zeker in dit dossier, de realisatie van een Multifunctionele Combischool in Rouveen, hebben wij als ChristenUnie fractie  en ik als woordvoerder, de nodige kritiek  en onbegrip over ons heen gekregen. Het is altijd goed om als fractie  allereerst de hand in eigen boezem te steken. Helder voor ons is in ieder geval dat wij onze handelswijze, onze afwegingen  m.b.t. dit dossier en de toen door ons ingediende en door een raadsmeerderheid gesteunde motie niet voldoende uitgelegd hebben. Onze visie en daarbij onze moeiten en zorgen  zijn niet goed overgekomen. Twee weken terug zijn wij in Rouveen al in gesprek geweest met  betrokkenen en belangstellenden. Het lijkt ons als fractie ook goed om hier in de raad enkele woorden aan het verleden te wijden nu wij nagenoeg aan het einde van het traject gekomen zijn, immers vanuit het verleden kun je leren in het heden.

Juist op het moment dat wij als raad een besluit moesten nemen over de MCR brak de economische crisis in alle hevigheid uit. Het was dan ook goed te verdedigen op dat moment om af te zien van de MCR, zoals een aantal partijen dat dan ook gedaan hebben. Maar juist in moeilijke tijden is het een uitdaging om zo’n groot project tot stand te brengen. Dus de rug te rechten en de mouwen op te stropen. Na vele uren vergaderen en overleg, hebben we toen als ChristenUnie besloten om het toenmalig College te volgen, en ja te zeggen tegen de MCR, met inachtneming van de motie mbt het aanbestedingsvoordeel. Als partij zijn wij immers voor goed onderwijs en voor het koesteren van de leefbaarheid in de kleine kernen, en daar past een Multifunctionele Combischool in Rouveen uitstekend binnen evenals een bibliotheek, maar dit terzijde.

Voorzitter, de financiële middelen waren beperkt, de economische tegenwind was en is nog sterk, de molensteen van de VVD/Gemeentebelangen was zwaar, maar toch zijn we als fractie ervoor gegaan en hier mag de naam van Gerrit Overweg, hoofd financiën wel eens genoemd worden. Samen met de toenmalige wethouder van financiën Hutten zijn zij beiden tot het randje gegaan om de MCR financieel mogelijk te maken. Uiteraard gesteund door het toenmalige College.

Gelukkig viel de aanbesteding, mede door de bouwhonger en de economische crisis, gunstig uit voor de gemeente. Het voordeel werd conform de ChristenUnie motie toegevoegd aan de wankele financiële reserves van de gemeente. Helder dus. Het is goed om hier nog eens te benadrukken dat dit aanbestedingsvoordeel niet ten koste van de MCR is gegaan, want die wordt gebouwd conform de landelijk geldende normen.

Wij als fractie betreuren het dan ook dat In de afgelopen periode, wat negatieve geluiden en wat onbegrip naar voren kwam uit kringen rond de combischool.  Ook de ingestelde stuurgroep inclusief de directie van beide scholen zette min of meer openlijk vraagtekens bij de besluiten die genomen zijn onder aanvoering van de ChristenUnie fractie.

Wij kunnen ons niet geheel aan de indruk ontrekken dat ook vanuit de richting van de gemeente en de wethouder, niet altijd alles in het werk is gesteld om het gevoerde beleid, de genomen beslissingen en de wettelijk geldende normen goed uit te leggen.

Voorzitter er verrijst op dit moment een zeer mooie Multifunctionele Combischool in Rouveen. En zeker in deze tijd van economische tegenwind en veel bezuinigingen is dat niet vanzelfsprekend maar iets om dankbaar voor te zijn. Bij zo’n mooie school hoort natuurlijk ook een mooi representatief schoolplein. Door de wel overwogen en zorgvuldig genomen besluiten door de raad in het verleden is daar nu dan ook geld voor.

Wij zeggen als ChristenUnie fractie dan ook volmondig en vol overtuiging Ja!  tegen het voorstel wat nu voor ons ligt. Hier hebben we als  fractie immers de afgelopen jaren naar toegewerkt. Daarvoor hebben wij soms wat onbegrip te verduren gehad.  Dit was onze missie. Tot aan de laatste vergadering toe hebben wij, gebruik makend van een metaforisch voorbeeld van de inmiddels beroemde, of moet ik zeggen beruchte wipkip, geprobeerd,  om te bereiken dat er nu ook weer een veel beter voorstel voor ons ligt voor het schoolplein, dan enkele weken terug.

Hoe belangrijk is het als fractie, maar ook als raad,  dat je een visie hebt en daar je ook aan wilt houden en niet te snel van je koers gaat afwijken als er wat ruis op de lijn ontstaat en de grote lijnen blijft volgen.  Als raad ben je immers gekozen om je verantwoording te nemen en besluiten te nemen die goed zijn voor de hele bevolking.  Ook als partij kan en mag je niet uitsluitend politiek bedrijven voor je eigen achterban. Je mag nooit het algemeen belang uit het oog verliezen ook al word je dat niet altijd in dank afgenomen.

Tot slot voorzitter, het moraal van dit verhaal:

Communiceer als fractie en raad helder en duidelijk je visie en burgers probeer vertrouwen te hebben in de politici.  Want mede dankzij de besluiten die in het verleden genomen zijn, beschikt Rouveen straks over een schitterende Multifunctionele Combischool met een schoolplein waarop zonder veel moeite vliegtuigen kunnen landen en is er eventueel ook nog geld over voor andere belangrijke zaken die op korte termijn gaan spelen in Rouveen en die voor de leefbaarheid van ons mooie Rouveen van groot belang zijn!”