‘The Big Five’ van Staphorst.

Afgelopen raadsvergadering hebben we gesproken over de paardenschuur van de familie Raben aan de Heerenweg te IJhorst. Hieronder de bijdrage die ik namens de ChristenUnie fractie uitgesproken heb.

“Voorzitter, de ChristenUnie is blij en dankbaar dat er zoveel goed gaat in onze gemeente. Bijna dagelijks worden er probleemloos vergunningen en ontheffingen afgegeven in dit huis, aan tevreden burgers. Daar horen we niets van en dat moeten we ook vooral zo laten. We zouden trouwens en u heeft dit zelf ook al meermalen aangegeven en ons verzocht dit ook eens af en toe te benoemen, misschien wel eens een beetje meer trots, als kleinste gemeente van Overijssel, mogen uitstralen, maar goed dat zit kennelijk niet zo in de genen van een Staphorster en dat moeten we dan ook zo maar houden.

Het beeld wat echter wel vaak naar buiten komt is dat er veel mis is binnen de gemeente Staphorst en met name dan binnen de gemeentelijke organisatie. Dit beeld wordt voornamelijk veroorzaakt door ‘The big five’ van Staphorst.

Tegenwoordig is het heel in om een ‘bucketlist’ te hebben. Dat is een lijstje van zaken en activiteiten die je nog zeker wilt zien of wilt beleven tijdens je leven. Daar staat ook regelmatig The big five op, de 5 grote (olifant, neushoorn, leeuw, luipaard en de buffel) dieren uit Afrika, die je toch zeker in het wild gezien moet hebben.

Nu voorzitter, The big five van Staphorst, staan zeker niet op mijn ‘bucketlist’, maar zij beheersen wel voor een groot deel de eerste 2 jaren van deze bestuursperiode en zeker de laatste maanden word ik bijna dagelijks als raadslid geconfronteerd met deze big five. En u begrijpt natuurlijk gelijk welke zaken ik bedoel met ‘The big five van Staphorst’. Dat betreft het dossier fam. Jansen, Gemeenteweg 236, het dossier fam. Geers/Faber, van de Lankhorsterweg, dossier Talen Recycling , dossier AMBC en als laatste dossier fam. Raben, aan de Heerenweg. Het dossier waar we het nu vanavond over moeten hebben. Waarschijnlijk niet het meest bekende dossier van de big five, maar wel een dossier dat al jaren lang hier binnenshuis speelt. Het is mede aan de betrokkenen zelf te danken dat dit dossier nog niet in het nieuws is gekomen.

Voorzitter het betreffen eigenlijk allemaal zaken/dossiers waar de raad normaal gesproken geen rol in heeft en die het college zelfstandig zou kunnen afhandelen. Maar hoe komt het dan toch dat wij als raad zoveel tijd en energie moeten steken in deze big five?

Voorzitter de rol van de raad is o.a. een controlerende rol. Achteraf moeten wij als raad vaststellen of het college het vastgestelde beleid, gestoeld op wetten en verordeningen, goed heeft toegepast. En zoals ik in het begin al aangaf, in 95% gaat dat probleemloos en komen wij als raad in het geheel niet in beeld.

Wij als ChristenUnie fractie zijn er van overtuigd en hebben er vertrouwen in dat de afgelopen jaren binnen de gemeentelijke organisatie goede stappen zijn gezet. Natuurlijk is het nooit te voorkomen dat er eens een lastig/taai dossier tussen zit, is ook niets mis mee, dat houdt de ambtelijke organisatie scherp, maar ons gevoel zegt ons, dat de kans hierop tot een minimum wordt teruggebracht.

Alleen al deze goede intenties worden ondergesneeuwd door een aantal zeer lastige, hardnekkige, weerbarstige dossiers uit het verleden. Daar moeten nu eens stappen in gezet worden en geprobeerd moet worden , deze dossiers zo snel als mogelijk richting het archief te zenden, zodat wij ons weer volledig kunnen richten op de toekomst. Misschien moeten we als gemeente eens toegeven dat er in het verleden wat ongelukkig gecommuniceerd is met burgers, waardoor bepaalde verwachtingen zijn geschapen, al dan niet met opzet, die later niet waar gemaakt konden worden.

Maar nogmaals, dit zijn in principe allemaal bevoegdheden van ons college, waar wij als raad hoogstens achteraf een controlerende rol in hebben.
Maar, op het moment dat zaken al jaren voortslepen en er regelmatig in de pers aandacht aan wordt besteed, de rechtszaken je om de oren vliegen, de juridische kosten de pan uitrijzen, dat men bij de Raad van Staten in Den Haag ons postbusnummer inmiddels uit het hoofd kent, er geen brief de deur meer uitgaat zonder dat daar de huisadvocaat naar gekeken heeft, dat de ambtelijke organisatie voor een groot deel beheerst wordt door deze zaken en misschien wel het belangrijkste, dat onschuldige burgers belemmerd worden door deze zaken, doordat zij bijvoorbeeld niet verder kunnen met bouwplannen, dan komt ook je rol als volksvertegenwoordiger in beeld. Dan kun je als raadslid niet meer alleen volstaan met de formele kant en met droge ogen zeggen tegen al die burgers die je benaderen, “sorry, het is een zaak van het college, daar moet je zijn”, en als raad vervolgens de andere kant opkijken.

Voorzitter, op dit punt zijn we nu aangekomen en hebben we als gezamenlijke fracties opnieuw één van ‘The big five’ onderwerpen van Staphorst vanavond op de raadsagenda gezet.

Een van de overeenkomsten van deze dossiers en dus ook van die van de Familie Raben is, dat in een heel vroeg stadium, in de oriënterende fase, veelal in een gemoedelijke sfeer, volstrekt goed bedoelde beloftes en toezeggingen gedaan worden, die later dan niet (helemaal) kunnen worden waargemaakt.

Het verhaal is bekend en zal ik dus niet herhalen. De familie Raben wilde in 2013 een paardenschuur bouwen bij hun woning aan de Heerenweg. Aangegeven werd door de gemeente dat dit vergunningsvrij zou kunnen tot 30 m2. Echter dit is te klein voor een paardenschuur dus bood de familie aan om een oude schuur aan de Oude Rijksweg van 90 m2 te slopen. Dit gaf mogelijkheden, aldus de ambtenaar en het big five dossier is geboren.

Dan komt er een hele correspondentie op gang met als opvallend detail, dat het zeer regelmatig lang duurt voordat men antwoord ontvangt van de gemeente. Ook uit het uitgebreide feitenrelaas komt naar voren dat er regelmatig langs elkaar heen wordt gepraat door verschillende ambtenaren. Inmiddels hebben een aantal van de betrokken ambtenaren de gemeente verlaten, dus hoe het allemaal precies verlopen is zal wel nooit helemaal duidelijk worden, maar het beter communiceren was al een aanbeveling uit het feitenonderzoek van de gemeentesecretaris, dus dat is geborgd voor de toekomst.

Maar goed om een lang verhaal kort te maken, begin november 2013 ontvangt de heer Raben een sms-je van de wethouder: “Je krijgt bouwvolume toegewezen op de Heerenweg” en op 7 november ontvang hij nog een sms-je van de wethouder: “Bert, alles wordt verwoord in een totaal brief, je krijgt alternatief voor bouw Heerenweg. De schuur in Rouveen moet blijven”.

Echter tot zijn verbazing ontvangt de heer Raben een aantal dagen later een brief van de gemeente waarin hij geen extra bouwvolume krijgt toegewezen. Vervolgens gaat hij naar de wethouder en vraagt om uitleg.
Deze spreek dan een aantal keren de gevleugelde woorden; “Je moet eerst iets neerzetten, voordat ik kan legaliseren!”

De bezwarencommissie schrijft hierover in haar rapport, ik citeer; ”De heer Raben doet een beroep op het vertrouwensbeginsel. Hij verwijst in dit verband o.a. naar een email van de wethouder, waaruit zou blijken dat deze toegezegd heeft dat legalisatie plaats zou vinden. De commissie leest in deze e-mail geen toezegging, maar de strekking van het bericht is ook niet erg duidelijk. De commissie kan alleen maar raden naar de achterliggende gedachte. Van een schending van het vertrouwensbeginsel in de strikte zin is dan ook geen sprake.” Maar vervolgt de bezwarencommissie en ik citeer weer: “Ambtelijk is de heer Raben echter wel het vertrouwen gegeven dat hij de schuur kon bouwen als hij de veldschuur op perceel Oude Rijksweg nabij no.480 zou slopen.”

De conclusie is dan ook van de bezwarencommissie:
“Onder verwijzing van bovengenoemde adviseert de commissie het college het bezwaar van de heer Raben gegrond te verklaren en het bestreden besluit te herroepen en niet tot vordering van de verbeurde dwangsommen over te gaan”
Uiteraard spreekt de bezwarencommissie zich uitsluitend uit, over de last onder dwangsom, daar ging immers ook het bezwaarschrift over. Maar op het moment dat je als bezwarencommissie aangeeft dat een dwangsom voor een illegaal bouwwerk niet terecht is, spreek je indirect uit: ‘gemeente dit gaat zo niet, zo ga je niet met je burgers om, probeer een oplossing te zoeken’. Het hele advies van de bezwarencommissie ademt deze sfeer uit.
Het college bestudeert het advies van de bezwarencommissie en legt dit advies vervolgens naast zich neer.

Voorzitter, ik zou moeiteloos nog een half uur kunnen volmaken over wat er allemaal niet over en weer besproken is tussen de familie Raben en de gemeente de afgelopen jaren, maar ik zal mij beperken tot 2 opmerkelijke details, namelijk
dat kennelijk niemand gezien heeft, dat de bestemming van het betreffende perceel waar nu de paardenschuur staat, is veranderd bij het vaststellen van het nieuwe bestemmingsplan Buitengebied. Deze is van agrarisch (buitengebied) naar woonbestemming veranderd. En vergeet niet, we spreken wel over het Reestdal. Daar waar je nog geen paardebloem mag plukken.
Of waarom er geen bouwstop is opgelegd in een vroeg stadium, toen alleen nog maar de fundering aanwezig was en toen geconstateerd werd dat er illegaal gebouwd werd. Later kunnen we lezen, toen de gemeente daadwerkelijk tot een bouwstop wilde overgaan, dat men tot het besluit kwam, dat dit niet meer zo zinvol was omdat de bouw nagenoeg gereed was. Weer een gemiste kans.

Maar wij als raad moeten ons bij onze rol houden en daarom wil ik de wethouder namens de ChristenUnie fractie in onze eerste termijn een aantal vragen stellen, n.a.v. de gemaakte beleidskeuzes in deze zaak:

• Waarom heeft het college besloten om geen gebruik te maken van de toen geldende regel- en wetgeving ten tijde van de bouw, waardoor er een mogelijkheid bestond dat er vergunningsvrij gebouwd zou kunnen worden?
U verwijst in het feitenrelaas naar een uitspraak van de rechter op 15 december 2014, dat dit niet meer mogelijk zou zijn, maar zoals wij het lezen slaat dit artikel niet op de mogelijkheid om niet meer terug te kunnen vallen op het oude, toen geldende, recht.
• Kunt u eens aangeven waaruit uw pogingen bestonden om te kijken of de paardenschuur via het KGO beleid ( Kwaliteits Impuls Groen Omgeving) toch gerealiseerd kon worden?
• Hoe kijkt het college naar het huidige Coalitieakkoord t.o.v. dit dossier, waarin o.a. wordt aangegeven dat de insteek moet zijn richting o.a. bij bouwaanvragen: ‘Ja, mist en niet nee, want’, en waar ook gesproken wordt over bouwen voor dierenwelzijn?
• Wat zijn de argumenten, waarom het college het advies van de bezwarencommissie naast zich neer heeft gelegd?
• Wat is de reactie van het College op de suggestie dat er ook een mogelijkheid zou zijn om de schuur te legaliseren via artikel 4 van de BOR? (Besluit Omgevings Recht)

Voorzitter, zoals ik in het begin van mijn betoog al aangaf, de ChristenUnie is van mening dat er goede stappen worden gezet. En laat het ook volstrekt helder zijn, bij duidelijke overtredingen, handhaven en indien nodig, niet schromen om tot afbraak over te gaan.
We hebben als huidige raadsleden echter nog nooit meegemaakt dat een bouwwerk wordt platgewalst door de gemeente. Uiteraard zal eens de eerste keer moeten zijn, maar een bouwwerk als dit, met zo’n voorgeschiedenis, lijkt ons niet het eerste bouwwerk dat door de gemeente met de grond gelijk gemaakt moet worden”.

(We hebben als raad, na afloop van het debat, een motie aangenomen, waarin wij het college verzoeken om extern juridisch advies in te winnen, om duidelijk te krijgen wat nu wel en niet is toegestaan m.b.t. bedoelde paardenschuur.)

Geplaatst in Geen categorie | Reacties staat uit voor ‘The Big Five’ van Staphorst.

40% en de AMBC

Tijdens de laatst gehouden raadsvergadering, hebben we gesproken over de plaatselijke motorclub, de AMBC. Zij hebben een aanvraag voor een nieuwe omgevingsvergunning ingediend voor het veranderen/uitbreiden van hun huidige crossterrein, het Wiede Gat. In het kort gesteld betreffen de plannen:
– het realiseren van een uitbreiding van de racebaan;
– het realiseren van een minicrossbaan ten behoeve van jeugdcross;
– het realiseren van een aantal parkeerplaatsen;
– het plaatsen van een aantal ondersteunende bouwwerken en gebouwen;
– het aanpassen en verhogen van de bestaande geluidswal naar 7 meter.

De plannen maken een intensiever en breder gebruik van het motorcrossterrein mogelijk.
In het voorstel werd uitgegaan van een gemeentelijke bijdrage van 40% zijnde 200.000.
Aan ons als raad werd gevraagd, ‘een ontwerp verklaring van geen bedenkingen’, af te geven.
Dit is nodig voordat de aanvraag de inspraak in kan gaan.

Hieronder volgt eerst de bijdrage die ik namens de ChristenUnie heb uitgesproken.
(ik heb mijn bijdrage iets ingekort)

Voorzitter,
“Normaal gesproken zouden we het voorliggend voorstel niet kunnen en moeten behandelen. Het is immers niet compleet. Bij een aanvraag van geen bedenkingen bij een omgevingsvergunning, zoals die voor ons ligt, hoort de economische uitvoerbaarheid te worden aangetoond. Er moet dus een heldere begroting worden bijgevoegd. En hier zit het probleem. In het voorstel wordt aan gemeentelijke subsidie een percentage van 40% genoemd, wat dan weer 200.000 euro zou inhouden. Dit percentage slaat op het maatschappelijk belang welke de AMBC zou vertegenwoordigen in de Gemeente Staphorst.
In 2007 hebben wij als raad de sportnota vastgesteld. In deze sportnota staat precies aangegeven hoe men de hoogte van de gemeentelijke subsidie kan berekenen. Doormiddel van een aantal vastgestelde indicatoren komt er een percentage tot stand. Eindeloze discussies zouden nu tot het verleden moeten behoren.

Ingevolge deze sportnota zou de AMBC recht hebben op een eenmalige subsidie van de gemeente Staphorst ergens tussen 0 en 50%. In de kadernota sport is namelijk vastgesteld dat voor een niet basissportvoorziening, waar hier sprake van is bij de AMBC, een toe te kennen subsidie maximaal 50% van de investeringskosten kan bedragen, afhankelijk van het maatschappelijk belang.
In het voorstel lezen we dat het college het maatschappelijk belang heeft vastgesteld op voornoemde 40%. Dit zou uiteraard best zo kunnen zijn, maar de ChristenUnie zou graag in haar rol als controlerend orgaan een berekening zien, een onderbouwing n.a.v. de vastgestelde indicatoren, hoe het college tot die 40% is gekomen. Die berekening ontbreekt echter, dus is het voorstel niet compleet.

Als raad geven wij regelmatig aan, als een burger met een incomplete aanvraag voor b.v. een bouwvergunning op het gemeentehuis komt, stuur hem of haar dan niet gelijk weer terug, maar geef aan wat er ontbreekt en probeer te kijken of er alsnog een oplossing gevonden kan worden voor het ontbrekende gedeelte.

Met die gedachte in mijn achterhoofd ging ik afgelopen donderdag naar het gemeentehuis om de berekening van die 40% even op te halen, zodat de aanvraag alsnog compleet zou worden waarna wij als fractie er een besluit over konden nemen en de AMBC niet het slachtoffer zou worden van deze incomplete aanvraag. Helaas lukte het mij niet om op het gemeentehuis een berekening van die 40% te achter halen.

Dus dit spoor liep dood, maar als ChristenUnie wilden we graag deze zaak vanavond behandelen, dus ik maar even met de voorzitter van de motorclub gebeld. Nadat ik hem de situatie had uitgelegd, deelde hij mij mede dat alle financile gegevens over de uitbreiding van het Wiede Gat al sinds mei 2012 bij het College lagen. Mooi dacht ik, eindelijk, maar op de vraag of de voorzitter van de AMBC mij die even wilde toemailen, kwam een afhoudend antwoord. Dat moet ik even overleggen. Goed daar had ik wel wat begrip voor, maar een dag later had ik een mailtje terug dat ik ook van de AMBC de onderbouwing van die 40% niet zou ontvangen. Wel deed de AMBC een krachtig beroep op onze fractie om voor te stemmen, men had reeds 40.000 euro uit eigen zak genvesteerd aan onderzoek en de totstandkoming van de aanvraag van de nieuwe omgevingsvergunning.

Op dat moment dacht ik even, nu ze bekijken het allemaal maar, dan dinsdag maar geen besluit nemen.

Maar met in mijn achterhoofd het drama van de voetbalsoap en de provinciale ombudsman, toch nog een allerlaatste poging ondernomen en wethouder Talen gebeld. Hem aangegeven dat wij als ChristenUnie graag een besluit wilde nemen vandaag, maar eerst een onderbouwing van die 40% zouden willen ontvangen. Hij hoorde het aan en zou er over nadenken. Vanaf nu behoor ik ook tot de groep burgers die geen bericht terug ontvangen hebben van deze wethouder.

Dus u moet zich voorstellen. Je hebt als raadslid een controlerende rol en probeert te achterhalen hoe men komt aan de berekening om 200.000 euro subsidie te geven aan de motorclub AMBC. Natuurlijk is er een berekening, want anders kan het college ook niet bepalen dat het maatschappelijk belang van de AMBC voor Staphorst 40% is. De raad moet hierin zijn verantwoordelijkheid nemen. Het College voert slechts uit wat de raad heeft vastgesteld in de kadernota sport.
Dus als ChristenUnie zijn we zeer benieuwd, of wij dan vanavond eindelijk de onderbouwing van die 40%, zijnde het maatschappelijk belang van de AMBC, conform de sport nota, ontvangen en niet alleen wij natuurlijk.

Immers, de AMBC wil zo langzamerhand wel eens weten waar men aan toe is, maar natuurlijk ook de tegenstanders van de uitbreiding van het crossterrein. Zij hebben ons als raadsleden veel vragen gesteld en die moeten beantwoord worden voordat er een besluit genomen gaat worden. Dus ook voor de tegenstanders is het van groot belang dat vanavond besloten wordt dat de aanvraag in de inspraak kan gaan. Want dan kunnen de tegenstanders van de uitbreiding van de crossbaan hun bezwaren indienen en moet het college er op antwoorden.
Vervolgens kunnen wij als raad de uiteindelijke afweging maken wel of geen uitbreiding van de Crossbaan. Gezien de wettelijke termijn is het ook van belang dat er vanavond een besluit wordt genomen over de verklaring van geen bedenkingen.
Dus voor zowel de voorstanders als de tegenstanders is het van groot belang dat er vanavond een besluit wordt genomen.

Voorzitter tot slot nog een paar vragen aan de wethouder:
Is er al iets meer bekend over de compensatie van de genoemde 1200 m2 bos. Hoe verlopen de gesprekken met de provincie hierover?
Waarom wordt er in dit voorstel gerekend met een rente percentage van 3% terwijl volgens ons normaal gesproken gerekend wordt met een rente percentage van 5 %
Als je een muur van 7 meter hoog moet plaatsen om een crossterrein kun je dan nog zeggen dat dit de juiste locatie is ?
Hoe zit het met de grond van het Sita terrein. Is deze vervuild? Wordt deze afgegraven?
Kan de wethouder in het kort aangeven wat hij gedaan heeft om de AMBC eventueel een andere locatie te verschaffen en de laatste vraag sluit hier bij aan, de structuurvisie 2030. Daarin kunnen we lezen dat Staphorst-noord, nabij het evenemententerrein, kan uitgroeien, tot de plek voor sport in Staphorst. Is deze opmerking n.v.t. voor de AMBC?

Helaas hebben wij, maar ook de andere fractie’s, geen uitleg ontvangen hoe men aan die 40% is gekomen.
Na een schorsing, besloot het college, die 40% dan maar uit het voorstel te halen.
Vervolgens kreeg het college groen licht van alle fractie’s.
Op een later tijdstip, maar voor de definitieve vergunning, zullen we als raad het percentage gaan vaststellen.
Dan zullen we ook ons eindoordeel moeten geven over de uitbreidingsplannen van de AMBC
Nu zijn eerst de burgers aan zet.

Geplaatst in Geen categorie | Één reactie

De ombudsman spreekt………

De laatste 2 raadsvergaderingen is er gesproken over een rapport van de provinciale ombudsman.

Het zal u niet verbazen dat dit rapport ging over een meningsverschil, namelijk de overname van de veldinventaris, tussen de gemeente Staphorst en de Voetbalvereniging Staphorst (de VVS). Ik heb hier uitvoerig over geschreven op mijn blog van 29 september 2011, onder de titel: Beter laat dan nooit.
N.a.v. de patstelling binnen de gemeenteraad, heeft de VVS op 22 februari 2012 een klacht ingediend bij de Overijsselse Ombudsman m.b.t. het bestuurlijk handelen van de gemeente Staphorst.

De afgelopen weken is mij regelmatig gevraagd, wat is nu de status van zon rapport, m.a.w. wat voor waarde moeten wij nu hechten aan deze (vernietigende) uitspraak van de provinciale ombudsman.
Om dit helder te krijgen lijkt het mij goed dat ik hier mijn bijdrage van 13 november 2012 plaats. Daarin kunt u namelijk het antwoord vinden.

Voorzitter,
Praten over een rapport van de provinciale ombudsman is weer een hele nieuwe ervaring als raadslid. Dat klopt ook wel volgens oud gedeputeerde Piet Jansen, thans voorzitter van de Provinciale Ombudsman Overijssel die ik gisteren heb gesproken over dit rapport. Normaal gesproken blijven hun rapporten binnen de bestuurlijke organisatie. Het betreffen immers altijd geschillen tussen burgers en de gemeentelijke overheid. Het komt zelden voor dat een raad een rapport van hun bespreekt. In de enkele gevallen dat dit wel gebeurt, zijn dit veelal rapporten met politieke gevolgen. Hij, Piet Jansen, was dan ook wel benieuwd, waarom wij als raad dit rapport gaan bespreken, omdat volgens hem het rapport niets aan onduidelijkheid over laat.

Op 1 januari 2002 is de provinciale ombudsman van start gegaan als regionale externe klachtrechtvoorziening voor de aangesloten instanties. De gemeente Staphorst is reeds vanaf de start vrijwillig deelnemer. In het onderlinge verkeer tussen burgers en andere rechtspersonen doen zich vaak situaties voor die niet strijdig zijn met het recht, maar die toch als niet rechtvaardig worden ervaren. Dit levert ongenoegen op . Voor deze situaties is de onafhankelijke ombudsfunctie in het leven geroepen. Immers het vertrouwen van de burgers in de overheid is in het geding.

Voorzitter, voor de duidelijkheid citeer ik nu uit het jaarverslag van 2011 van de provinciale ombudsman:
Regelmatig wordt de vraag gesteld welke werking er uitgaat van het oordeel van een ombudsman. Het antwoord daarop kan telkens niet anders zijn, dan dat gevolg geven aan het oordeel van de ombudsman, in tegenstelling tot het vonnis van een rechter, niet afgedwongen kan worden. Noch door de ombudsman zelf, noch door de klagende partij. Toch is het oordeel niet krachteloos. Sprekend voor de wettelijk verankerde Ombudsman, die zich richt op het overheidsoptreden, ligt dat in de eerste plaats in het gegeven, dat die in volstrekte onafhankelijkheid en onpartijdigheid zijn oordeel geeft. En dat dit oordeel gebaseerd is op onderzoek en hoor en wederhoor waaraan het betrokken overheidsorgaan verplicht moet meewerken. Voorts worden de oordelen en de daaraan ten grondslag liggende feiten en overwegingen van de ombudsman openbaar gemaakt . Daaraan ontleent de ombudsman in zekere zin macht en door professioneel omgaan met de wettelijk gegeven bevoegdheden, in ieder geval ook gezag. Het gezag van de overheidsombudsman neemt in belangrijke mate toe, als de overheidsorganen over wiens optreden een oordeel wordt gegeven, duidelijk naar de betrokken burgers toe er blijk van geven waarde te hechten aan dit oordeel, zelfs als men het er niet in alle opzichten mee eens is. Politiek-bestuurlijk betrokkenheid is daarvoor een belangrijke vereiste. Einde citaat.

Het voor ons liggende rapport is helder. De Ombudsman oordeelt in haar rapport over de werkwijze van ons college, m.b.t. dit onderwerp:

Voortvarendheid: niet behoorlijk
Transparantie: niet zorgvuldig
Betrouwbaarheid: niet zorgvuldig
Professionaliteit: niet behoorlijk.

Van belang is natuurlijk wat voor waarde we moeten hechten aan deze kwalificaties. Nu, dat kunnen we lezen in het protocol werkzaamheden Overijsselse ombudscommissie. We lezen daar de definities:

Niet zorgvuldig: Op zichzelf is er geen grove schending van de regels, maar er moet wel een bestuurlijke correctie volgen.
Niet behoorlijk: Er zijn meer dan wel zeer fundamentele normen geschonden.

De vraag komt nu natuurlijk naar voren wat vindt het college van deze kwalificaties met betrekking tot dit rapport. Met name de reactie op het verzoek van de Ombudsman om met een bestuurlijke correctie te komen uit oogpunt van behoorlijk bestuur.
Helaas zit er bij dit agendapunt uitsluitend een memo van n kant opgesteld door de ambtenaar aan het College van B. en W. waar min of meer alleen de gang van zaken besproken wordt hoe om te gaan met dit rapport.

Wel kunnen we in deze memo lezen en ik citeer:
het collegevoorstel van 15 juni 2012 stelt een correctie voor in de financile zin door het uitbetalen van een vergoeding voor de overname van de inventaris 56.516. (waarbij de V.V.S. afziet van de 2.500 regeling) en het vergoeden van de gemaakte juridische kosten.
Kortom, een collegevoorstel conform het rapport van de ombudsman, waaruit je zou kunnen concluderen dat de conclusie van het rapport wordt overgenomen door het college.

Dit is dan ook gelijk de eerste vraag van de twee vragen die wij als ChristenUnie hebben, is voornoemde constatering juist?
Ik lees verder in de bijgevoegde memo:
Dit voorstel behaalde echter niet de meerderheid in het college. Het college heeft besloten dat er geen vergoeding moet plaatsvinden van de gemaakte kosten. Voor de overname van de inventaris schaart de wethouder sportzaken zich als minderheid achter de vergoeding. Einde citaat.
Vervolgens lezen we in de memo dat het rapport dan maar aan het presidium moet worden aangeboden en dat zij maar moeten beslissen wat er mee gaat gebeuren.
Voorzitter in het rapport staat het functioneren van het college, en ook, weliswaar in mindere mate, het functioneren van de raad ter discussie.
De Ombudsman verzoekt om een bestuurlijke correctie uit het oogpunt van behoorlijk bestuur.

Tot slot heeft de ChristenUnie nog n vraag aan het college,
Waarom stemt de meerderheid van dit college en zeker de onafhankelijke voorzitter van de raad, de burgemeester, tegen de conclusie van de onafhankelijke provinciale ombudsman en blokkeert hiermee de bestuurlijke correctie welke noodzakelijk is uit het oogpunt van behoorlijk bestuur.

Tot zover mijn bijdrage, namens de ChristenUnie, tijdens bovengenoemde raadsvergadering.
Wat onze fractie betreft stond er niet zo veel nieuws in het rapport van de ombudsman, immers ruim een jaar geleden heeft onze fractie ook al aangegeven, dat er verwachtingen zijn gewekt en dat onze burgers recht hebben op een betrouwbare overheid. De ombudsman neemt onze conclusie naadloos over in hun rapport.

Tijdens de bespreking die volgde, nu n jaar later en n rapport verder bleken de meningen van de fracties niet veel veranderd te zijn. Het College gaf aan dat zij niet meer met voorstellen komen. De bal lag nu bij de raad. Binnen de raad moest nog steeds de beslissende stem komen van de fractie van de Gemeentebelangen. Het enige lichtpuntje was dat deze fractie aangaf tijdens de vergadering, dat zij nog eens zouden kijken naar dit langslepende dramadossier.

Ondanks alle pogingen in de afgelopen weken is het niet gelukt om de fractie van de gemeentebelangen van standpunt te laten veranderen. Men blijft tegen, ondanks dat de heren meerdere keren hebben aangegeven dat zij vinden dat de voetbal recht heeft op dit geld.
Afgelopen dinsdag lag er dan ook geen voorstel op tafel tijdens de raadsvergadering. Als fractie hebben we nog geprobeerd, tijdens de raadsvergadering om de argumenten boven tafel te krijgen waarom de fractie van Gemeentebelangen tegen blijft. Men blijft zich echter verschuilen achter besloten vergaderingen en vertrouwelijke gespreken.

Het blijft natuurlijk onverantwoordelijk, dat gekozen volksvertegenwoordigers kennelijk niet over hun eigen schaduw heen kunnen stappen en hun eigen belangen, hun eigen grieven, hun eigen oorlogjes voeren met instellingen en personen binnen onze gemeente.

Het college gaf tenslotte aan dat zij een excuusbrief zullen sturen naar de Voetbalvereniging Staphorst.

ps. u kunt het volledige rapport vinden op de site van de VVS

Geplaatst in Geen categorie | Één reactie

Da’s niet normaal meer!

Tijdens de raadsvergadering stond op de agenda een voorstel van het college om een krediet van 20.000,- beschikbaar te stellen voor het uitvoeren van faunamaatregelen in verband met een dassenburcht bij het viaduct Scholenweg.

In het talud van het viaduct Scholenweg bevindt zich een dassenburcht.
Om verdere graafwerkzaamheden door de Das onder het viaduct te voorkomen en de veiligheid van de weggebruikers te garanderen moeten er maatregelen worden genomen.
De maatregelen bestaan uit het uitrasteren en ingraven van gaas tussen de burcht en de weg.
In 2005 is er al een kunstburcht aangelegd waarbij geprobeerd is de Dassen een alternatief te geven met de hoop dat het talud hierdoor minder vergraven zou worden.
De Dassen hebben de kunstburcht in gebruik genomen, maar maken nog steeds volop gebruik van het talud.
Inmiddels is de omvang van de burcht in het talud toegenomen zodat de veiligheid van de weggebruikers in gedrang komt.

Hieronder de bijdrage welke ik namens de ChristenUnie heb uitgesproken:

Voorzitter,

Na de vleermuiskeutels bij de Levensboom in Rouveen zijn we nu bij de Dassen aanbeland.
Ook nu weer zijn we met handen en voeten gebonden aan de Flora en Faunawet.
Je mag er nog net naar kijken, maar dan heb je het ook wel gehad.
We zijn volledig doorgeschoten in Nederland.

Natuurlijk moet je die dassen gewoon vangen en ergens uitzetten waar zij geen schade veroorzaken.

Het is toch van de zotte dat je moet toestaan dat de veiligheid van het verkeer in gedrang komt en ik citeer het raadsvoorstel:
Inmiddels is de omvang van de burcht in het talud enorm toegenomen en zo ook de zorgen met betrekking tot de constructie van de weg en daarmee direct samenhangend de veiligheid van de weggebruikers.

Voorzitter, als je over de snelweg richting Amersfoort rijdt of richting Apeldoorn, kom je miljoenen en miljoenen euros kostende wildviaducten tegen.

Afgelopen week reed ik via de A28 in de richting van Assen en jawel hoor, daar komt bij Dwingeloo ook weer zon geld verslindend wildviaduct.
Juist op dat moment hoorde ik op de radio het bericht, dat bewoners van verpleeg- of verzorgingshuizen 25 tot 50 euro moeten betalen om en vergeef mij het woord, om uitgelaten te worden.
Dus 50 euro voor een wandeling, voor die personen, die waarschijnlijk ons land hebben opgebouwd. En dan heb ik het nog niet eens over de wachtlijsten bij de voedselbanken.

Wat onze fractie betreft is de grens bereikt en moeten we nu een daad stellen.
In 2005 is in het viaduct al een kunstburcht aangelegd.
Wij hebben dus als gemeente ons best gedaan, genvesteerd en geprobeerd om een compromis te sluiten met familie Das.

Nu 7 jaar later blijkt dat deze familie alle regels aan hun laars lapt en gewoon er een puinhoop van maken, ja, zo zelfs dat de veiligheid van het verkeer in gedrang komt.

Voorzitter, hoe zouden wij in de mensen wereld reageren als een familie steeds opnieuw er een puinhoop van maakt in hun woning en zelfs de veiligheid van hun omgeving in gevaar brengt ondanks alle inspanningen van de woningbouwvereniging?

Precies, nu dat moet ook gebeuren met deze dassen.

De ChristenUnie gaat dus niet akkoord met dit krediet en verzoekt het college om ruimte te zoeken in de wetgeving door een vrijstelling te ontvangen om de dassen te kunnen verplaatsen.

Het kan toch niet zo zijn dat wij in Nederland Dassen beter behandelen dan mensen.

Geplaatst in Geen categorie | 6 Reacties

….staat in het coalitieakkoord!

De begrotingsbehandeling hebben we als raad van Staphorst voor dit jaar weer achter de rug. Ook dit jaar stelde het weer weinig voor. De coalitiepartijen (SGP/CDA/Gemeentebelangen) hielden elkaar weer stevig vast, zodat er geen enkele goede, inhoudelijke discussie kon worden gevoerd. Wij als oppositiepartijen (PvdA en ChristenUnie) waren niet bij machte om maar iets te bereiken. Met wat voor argumenten wij ook kwamen, steeds werd de discussie geblokkeerd door de uitdrukking: Dat hebben we afgesproken in het coalitieakkoord. Einde van elke discussie, sterker nog, door zich steeds achter het coalitieakkoord te verschuilen, is de coalitie veelal van mening dat daardoor enige argumentatie ook niet vereist is. Dit is natuurlijk schadelijk voor de democratie.

Ook het college maakte regelmatig (dankbaar) gebruik van het coalitieakkoord om zich daar achter te kunnen verschuilen. Al werd een aantal malen wel duidelijk zichtbaar dat niet elk collegelid daar zo gelukkig mee was. Immers als college heb je ook weinig of geen speelruimte, door elkaar volledig te gijzelen door het coalitieakkoord.

Tijdens de begrotingsvergadering werden er 13 moties en 6 amendementen ingediend door de verschillende partijen. Het zal u niet verrassen dat nagenoeg bij elke stemming de uitslag was , 3 partijen voor en 2 partijen tegen of juist andersom. Ik laat het aan uw fantasie over welke partijen hier bedoeld worden.

Ik hoor u denken, is dat nu allemaal zo erg, dat hoort toch gewoon bij het politieke spel. Natuurlijk is dat conform de politieke regels. Een democratie werkt nu eenmaal met meerderheden en minderheden, kijk maar eens naar de Tweede Kamer en Eerste Kamer. Daar werkt men met een minderheidskabinet (CDA en VVD) die door gedoogpartners (PVV en SGP) aan een meerderheid worden geholpen. Wat dat betreft hebben Staphorst en de landelijke politiek veel overeenkomsten.

Maar, om nog even terug te komen op de begrotingsvergadering, er waren dus wel degelijk meerderheden voor verschillende voorstellen, maar om de coalitiebelangen werd er anders gestemd. Kijk dan is het al minder onschuldig. Er zijn nu besluiten genomen waar eigenlijk geen meerderheid voor aanwezig was. Maar gestemd wordt er in de raad en niet in de wandelgangen of via de mail.

De reden dat de coalitiepartijen zich zo krampachtig aan elkaar vasthouden is, dat wij hier net als Den Haag, werken met een gelegenheidscoalitie. Een kenmerk van zon gelegenheidscoalitie is dat men eigenlijk niets met elkaar heeft en eigenlijk niet met elkaar samen wil werken, maar dat men door een speciale gelegenheid of onderwerp min of meer gedwongen werd om samen een coalitie te vormen. Als je dan maar vooraf een strak (coalitie)akkoord met elkaar afspreekt, waar niet van afgeweken mag worden, kan zon gelegenheidscoalitie het (lang) volhouden. Maar u voelt wel, de liefde tot elkaar ontbreekt volledig. Dit geeft een patstelling en verlamt de discussie in de raad.

Bij een gelegenheidscoalitie hoort natuurlijk ook een gelegenheidscollege. Ook binnen het college ontbreekt de liefde. Als U regelmatig een raadsvergadering bezoekt (en als u dat niet doet moet u dat zeker eens doen) zal het u ook opgevallen zijn. Ons college bestaat uit bestuurders met ieder afzonderlijk hun eigen kwaliteiten, maar die samen (nagenoeg) niets hebben met elkaar. Men accepteert dat men met elkaar moet samenwerken. Het is nog minder dan een verstandshuwelijk.

Duidelijk zichtbaar en ook merkbaar is dat onze burgemeester zeer ongelukkig is met deze situatie. Vaak zeggen uitdrukkingen en gebaren meer dan duizend woorden. Hij hoeft zich echter zelf niets te verwijten, want hij werd met deze coalitie opgezadeld. Ondanks allerlei pogingen die hij als voorzitter van het college onderneemt, lukt het hem niet om de eenheid in het college te bewerkstelligen en deze uit te stralen. Twee wethouders zitten daar en proberen zo goed mogelijk hun straatje schoon te houden en de rit zonder kleerscheuren uit te zitten. De derde wethouder voert zijn eigen programma uit, niet gehinderd door enige samenbindende eigenschappen.

In deze periode waarin zoveel belangrijke besluiten genomen moeten worden, o.a. over toekomstige samenwerking met andere gemeenten en waar we niet en waar we wel op kunnen bezuinigen zitten we opgescheept met een gelegenheidscoalitie.

Juist nu is er behoefte aan een sterke coalitie, een sterk college, maar ook een sterke en eensgezinde raad die vertrouwen heeft in elkaar en die samen onze gemeente door deze moeilijke periode heen manoeuvreert en daar past geen coalitie bij die elkaar niet vertrouwt en zich verschuilt achter het coalitieakkoord.
Door naar elkaar te luisteren, het uitwisselen van argumenten en goede inhoudelijke discussies in de raad komen de goede beslissingen en besluiten tot stand. En niet door te roepen, dat hebben we afgesproken in het coalitieakkoord, ruim 2 jaar terug. De wereld staat immers niet stil!

Zo, dat lucht op!

Geplaatst in Geen categorie | 3 Reacties

Beter laat dan nooit!

Mijn laatste bijdrage op deze weblog voor het raadsreces handelde over de Voetbalvereniging Staphorst en het zal u niet verbazen dat mijn eerste bijdrage ook weer over dit onderwerp gaat. Als u de Meppelercourant of De Stentor leest heeft u al het n en ander kunnen lezen en na de raadsvergadering van deze week zal er ook de komende dagen wel wat in de krant over het onderwerp te vinden zijn. Het lijkt mij goed om ook van mijn kant enige toelichting te geven. Dit kan kort zijn, omdat het mij alleen maar over het proces gaat en ik mijn betoog, gehouden tijdens de raadsvergadering van afgelopen dinsdag en de betreffende motie hier zal plaatsen.

Na twee besloten raadsvergaderingen en twee openbare raadsvergaderingen (24 mei en 14 juni) over dit onderwerp, de overname van de veldinventaris van de VV Staphorst door de gemeente Staphorst, bleken zowel in het College ( 2 – 2 ) als binnen de Raad ( 8 – 8 ) de stemmen te staken. Hoe verdeeld kan een Raad en College zijn. U zult zich misschien afvragen, maar er zijn toch 17 raadsleden. Klopt, maar CU raadslid Henk Hutten deed niet mee aan de beraadslagingen en aan de stemming omdat hij teveel bij de plaatselijke voetbalvereniging betrokken is en daardoor zijn integriteit in hetgeding zou kunnen komen. Daarom komt het regelmatig voor dat een raadslid de raadszaal verlaat als er een onderwerp op de agenda staat waar hij of zij direct of indirect bij betrokken is. Ook zult u misschien zeggen, maar als binnen het College de stemmen staken, dan is de stem van de Burgemeester toch doorslaggevend? Ook dat klopt, maar in dit geval wilde onze ‘Burgervader’ daar geen gebruik van maken.

Dit was de situatie na de raadsvergadering van 14 juni 2011. Lijkt mij goed om nu eerst mijn betoog van afgelopen dinsdag te plaatsen.

Voorzitter,

Opnieuw de voetbal, maar ik beloof u, ik zal het kort houden. Ik kan mij heel goed voorstellen dat er bij velen van u een diepe zucht ontsnapte toen men hoorde dat de ChristenUnie opnieuw dit onderwerp op de agenda wilde zetten. Immers, twee besloten vergaderingen en twee openbare vergaderingen, te weten 24 mei en 14 juni brachten geen licht in deze materie. Binnen het College staken de stemmen, maar ook binnen de Raad staken de stemmen. Hoe lastig kan iets zijn, doordat er maar zeer summiere gegevens voorhanden zijn, mede omdat op cruciale momenten geen of onvolledige verslagen gemaakt zijn. Tevens staat er op veel stukken een dikke stempel : vertrouwelijk, wat natuurlijk ook geen soepele afwerking bevordert.

Voorzitter, toen ik op 14 juni , zoals gewoonlijk, al lopende naar huis de raadsvergadering van die avond nog eens de revue liet passeren hoorde ik een stemmetje van binnen zeggen: Dik, heb jij hier wel een goed en eerlijk besluit genomen vanavond? En ik spreek hier met opzet over mijzelf, of ik persoonlijk wel een goed en juist besluit genomen heb die avond. En toen ik daar zo liep in het donker van de nacht, galmden de woorden van de wethouder nog na in mijn oren, dat er in zijn beleving geen toezeggingen gedaan waren in de richting van de voetbal en dat er ook geen einde was afgesproken aan de vergoeding van 2500 euro aan de voetbal en ik probeerde te begrijpen waarom de voetbalvereniging, nadat men samen met de gemeente, na drie middagen de waarde van de inventaris op 144.000 euro had vastgesteld, men vervolgens overeengekomen was dat dit toch maar naar 80.000 euro moest worden teruggebracht en vervolgens de voetbalvereniging akkoord wil gaan met ruim 56.000 euro en mijn gedachte dwaalde terug naar de gesprekken die ik met verschillende ambtenaren heb gehad over dit onderwerp en steeds weer op de vertrouwelijkheid werd gewezen.

Kortom voorzitter, vragen, vragen en nog eens vragen. Toen mijn vrouw thuis nog eens fijntjes zei, dat is voor hun verantwoording en eer en geweten, was het voor mij helder, nu zou de onderste steen boven komen.

Op 16 juni, twee dagen na de bewuste raadsvergadering heb ik vervolgens gesproken met de burgemeester en wethouder Brand. Daarna heb ik het College verzocht opnieuw de zaak nog eens te bekijken en nu wel met een voorstel te komen. Immers ik ben nog steeds van mening dat het College deze zaak zelfstandig kan afhandelen , maar in ieder geval tijdens het proces op enig moment zelfstandig deze zaak had kunnen regelen en ons als raad daar achteraf verslag van had kunnen doen. Maar na 2 x hierover gesproken te hebben binnen het College kreeg ik op 27 juni een mailtje van de secretaris, dat het College niet met nieuwe voorstellen zal komen. Vanaf dat moment had ik mijn handen vrij.

Vervolgens heb ik o.a. verzocht om het volledige dossier in te kunnen zien. Dit bleek nog niet zo eenvoudig te zijn. En hier zou ook nog veel over te zeggen zijn, o.a. over het mailtje dat ik ontving van de gemeentesecretaris , dat alle relevante bestuurlijke correspondentie met betrekking tot de voetbalvereniging in het dossier zitten, maar dat alleen bestuurlijke stukken relevant voor de raad zijn en dat men niet op zoek ging naar opmerkingen, mails of andere bestuurlijke stukken. Voorzitter, een vraag die dan bij mij als raadslid opkomt is natuurlijk, wie bepaalt wat relevante stukken voor een raadslid zijn. Maar nogmaals, hier zou ook veel meer over te zeggen zijn. O.a. dat mijn mails wel in het dossier zitten en het mailtje wat ik U en de Raad heb toegestuurd niet. Over relevantie gesproken. Voorzitter, alle verdere details en de gesprekken die ik gevoerd heb in het vakantiereces zal ik laten rusten. Ik wil een uitgebreide discussie, het gooien met modder naar elkaar en het elkaar de zwarte piet toeschuiven voorkomen , immers er zijn alleen maar verliezers in dit dossier.

Ik kom tot de kern van mijn betoog. De ChristenUnie is van mening dat er nieuwe feiten en omstandigheden naar boven zijn gekomen m.b.t. dit dossier. Met name over de mededeling van de wethouder dat in zijn beleving er geen verwachtingen zijn geschept t.o.v. de voetbal is toch wat twijfel ontstaan en denkt onze fractie daar nu toch iets anders over dan tijdens de besluitvorming van 15 juni. Ik heb u als voorbeeld daarvan o.a. een afschrift van een mailtje, gericht aan het bestuur van de voetbalvereniging toegezonden. Ook de openeinde regeling van de 2500 euro moet wat betreft onze fractie hersteld worden. Kortom, er moet recht gedaan worden aan een instelling in onze gemeente, want onze burgers hebben recht op een betrouwbare overheid. En natuurlijk zullen een aantal van mijn collegas zeggen, dat heb je dan wel wat laat gezien. Ok, misschien wel terecht, maar ik zeg dan maar, beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald.

Wij willen dan ook het College het volgende verzoeken: (zie onderstaande motie)

Voorzitter, n lid van mijn fractie zal deze motie niet steunen.

Tot slot voorzitter, ik hoop en vertrouw er ook wel een beetje op, dat de collegas in de raad mij vanavond de kans geven om mijn fout te herstellen.

Motie

Agendapuntno. :18.

Onderwerp: brief van Voetbalvereniging Staphorst d.d. 2 juli 2011

De raad van de gemeente Staphorst in vergadering bijeen op 27 september 2011,

Overwegende:

1. dat in de raadsvergaderingen van 24 mei jl. en 14 juni jl. de overname van de veldinventaris van VV Staphorst aan de orde is geweest waarbij in de laatstgenoemde vergadering is besloten dat in december 2008 een finale deal is gesloten zodat geen aanleiding is die afspraak open te breken;

2. dat bij nader inzien van het volledige dossier een ander besluit gewenst is ter afwikkeling van het geschil tussen de gemeente en de VV Staphorst;

3. er een finale financile afwikkeling dient plaats te vinden van zowel de overname van de veldinventaris als van de open-einde regeling, t.w.: jaarlijks door de gemeente aan de VV Staphorst te betalen 2.500 voor vergoeding medegebruik derden;

4. dat een zorgvuldige besluitvorming en een betrouwbare overheid in een ieders belang is;

5. dat de VV Staphorst bij brief van 21 september 2011 gericht aan het college (nogmaals) heeft bevestigd dat zij vanaf 1-1-2012 afstand doen van de gendexeerde bijdrage van 2.500 tegenover een eenmalig door de gemeente beschikbaar te stellen overnamesom voor de inventaris van 56.516; conform het amendement van de CDA fractie in de raadsvergadering van 24 mei 2011.

Spreekt uit dat:

1. het college op korte termijn in overleg treedt met VV Staphorst om een overeenkomst te sluiten tussen beide partijen, waarbij als finale afwikkeling de bestaande regeling wordt beindigd en wordt omgezet in een door de gemeente aan de VV Staphorst eenmaal te betalen bedrag en van welke overeenkomst de inventarisatielijst, die door beide partijen is overeengekomen, deel uit maakt;

2. de gevolgen van deze uitspraak te verwerken in de bestuursrapportage, waarbij de kosten eenmalig worden gedekt uit de reserve zonder bestemming;

En gaat over tot de orde van de dag

H. Vedder P. Laroi

Na het indienen van bovengenoemde motie, kwam als eerste de fractie van het CDA aan het woord. Uiteraard steunde zij de motie, al hadden zij liever gezien dat wij hun amendement op 14 juni hadden gesteund, maar beter laat dan nooit. Hierna kwam de fractie van de Gemeentebelangen. Ook zij konden zich vinden in de motie, immers zij hadden ook in het verleden het amendement van het CDA gesteund, maar men was zeer ontstemd over de gestuurde brieven van de VV Staphorst. Men zag het min of meer als chantage en wilde daarom de motie niet steunen.

Het gevolg was, dat de fractie van de PvdA om schorsing van de vergadering vroeg. Ondanks het verzoek van de SGP om ook eerst hun eerste termijn te houden werd er toch geschorst. Tijdens deze schorsing werd er veel overlegd tussen de verschillende fracties. De Burgemeester in zijn rol als voorzitter van de raad, bewaakte hierbij het proces. Na de schorsing kreeg de PvdA weer het woord en zij gaven aan dat zij de ingediende motie ook steunde. Vervolgens kwam de SGP fractie met hun inbreng in eerste termijn. Men was niet overtuigd van de rechtskracht van de ontvangen mail die ik de Raad vooraf had toegezonden. Hierna werd de eerste termijn gesloten, en nadat de voorzitter aangaf dat het College geen behoefte had om te reageren schorste hij weer de vergadering.

Na de schorsing kwam de fractie van Gemeentebelangen met een orde voorstel. Dat kwam erop neer, dat men eerst de laatste brieven van het bestuur van de VV Staphorst van tafel wilde hebben. Men verzocht het College een gesprek aan te gaan met de voetbal en over twee weken zou de fractie van de Gemeentebelangen dan opnieuw hun standpunt bepalen.

Het CDA kon zich hier in vinden omdat wij als raad de tijd hadden om onze emoties uit te schakelen. De fractie van de SGP betreurde de gang van zaken. Emoties zijn inderdaad een slechte raadgever maar men was bang dat er dan de komende weken wel weer wat gemasseerd zou worden, terwijl de standpunten nu helder waren en duidelijk was hoe de fracties er in zaten.

Tot verrassing van velen ontstak de fractie van de SGP vervolgens in woede, richting de voorzitter, de burgemeester. Men had geen goed gevoel over de rol van de burgemeester. Men vond dat de burgemeester zich inhoudelijk met het onderwerp had bemoeid tijdens de schorsingen en dus niet onpartijdig meer was en niet meer boven de partijen stond. De burgemeester ontkende dit ten stelligste en gaf aan dat hij alleen het proces zorgvuldig heeft bewaakt. Hierop reageerde de fractie van de SGP opnieuw, dat zij wel degelijk vonden dat de burgemeester misbruik had gemaakt van zijn voorzitterschap en buiten zijn boekje was gegaan.

Hierna werd er weer geschorst en nadat de ChristenUnie en de PvdA zich publiekelijk hadden gedistantieerd van de woorden van de SGP fractie in de richting van de voorzitter van de raad, werd op verzoek van de ChristenUnie het onderwerp doorgeschoven naar de volgende raadsvergadering op 11 oktober 2011. De fractie van de Gemeentebelangen gaf aan dat wat hun betreft ook het CDA en de ChristenUnie met de voetbal in gesprek mochten gaan over een min of meer excuusbrief.

Ik ben mij ervan bewust dat ik hier een zeer summier verslag van de gebeurtenissen geef en gezien door de ogen van een betrokkene. Er zou natuurlijk veel meer over te vertellen zijn. Het zou goed zijn als u zelf de band eens zou naluisteren van de laatste raadsvergadering. U kunt deze vinden op de gemeentelijke website. www.Staphorst.nl Ook kan u dan nog even de band naluisteren van de raadsvergaderingen van 24 mei en 14 juni. Dan kunt u zelf uw conclusie trekken.

Persoonlijk betreur ik het hoe het is gelopen. Het is voor mij zeker geen soap, zoalsin een krantgesuggereerd werd . Daar is wat mij betreft de zaak, althans het proces, te ernstig voor. Voor mij is van grote waarde dat de bevolking kan rekenen op een betrouwbare overheid en ook op raadsleden die zorgvuldig handelen en ook indien nodig bereid zijn om een fout te herstellen en op een eerder genomen besluit durven terug te komen.

Ik hoop echt dat we de komende raadsvergadering een dikke streeponder dit dramadossier kunnen zetten en ons nu volledig kunnen concentreren op de nieuwe voetbalaccommodatie van Sportclub Rouveen.

U mag, nee u moet ervan uitgaan dat ik van mijn fouten geleerd heb.

Geplaatst in Geen categorie | 2 Reacties

Een ‘besloten’ democratie.

Wij hebben het grote voorrecht te mogen leven in een democratie, waar wijonze vertegenwoordigers voor Raden en Staten zelf mogen kiezen. Het afleggen van publieke verantwoording vind ik dan ook mijn democratische plicht als gekozen gemeenteraadslid. Een publieke verantwoording zal plaats moeten vinden in een openbare vergadering van de gemeenteraad. Daar hoor je als gemeenteraadslidje argumenten naar voren te brengen, waardoor je tot een bepaald standpunt gekomen bent. Tevens is daar ook de mogelijkheid om met de anderepartijen in discussie te gaan.Dit kan doordebelangstellendenop de publieke tribune in de raadszaalworden gevolgd en wemogen constateren hier in Staphorst, dat de publieke belangstelling tijdens de raadsvergaderingen er zeker niet minder op wordt.

Een ieder die mij regelmatig volgt via deze weblog, via twitter of hoort spreken tijdens raadsvergaderingen, weet dat ik een zeer grote tegenstander ben van besloten vergaderingen.Uiteraard zal het wel eens nodig zijn dat er in beslotenheid gesproken wordt over personen en zaken, maar dit moet een zeer hoge uitzondering blijven. Bij benoemingen van personen, zakenmet betrekking totveiligheid en als ereventuele economische belangen in het geding zijn,zoals bv. grondaankopen is het natuurlijk geen probleem om in de beslotenheid hierover te praten. Maar daar moet het dan ook wel bij blijven. Niet voor niets hebben we een Wet Openbaarheid van Bestuur, wel is waar met een aantal uitzonderingen in artikel 10 en een Gemeentewet met een artikel 25 waar gesproken wordt over besloten vergaderingen.

Uit een onderzoek uitgevoerd in 2009/2010door Binnenlands Bestuur, het vakblad van de ambtenaren, blijkt dat gemeenten heel verschillend omgaan met geheimhouding en beslotenheid. Amersfoort is een van de gemeenten die blijkens dit onderzoek maximale transparantie nastreeft. Het College van de 143.000 inwoners tellende gemeente bood de gemeenteraad in de onderzochte periode geen enkel geheim of vertrouwelijk stuk aan. Het aantal besloten vergaderingen bleef beperkt tot twee. Daarnaast wees de raad vier collegeverzoeken voor het houden van een besloten vergadering af. Ook zijn de vergaderingen van het presidium in Amersfoort openbaar. ( Het zal wel niet toevallig zijn dat ik de eerste 18 jaar van mijn leven in Amersfoort gewoond heb.)

Buiten het feit om dat ik gewoon ben voor openheid in de politiek, ik heb niets met ‘achterkamertjes’ enals politicus heb ik immers niets te verbergen, is er nog een reden waarom ik veel moeite heb met het fenomeen van besloten vergaderingen. Ingevolge artikel 25 van de Gemeentewet kan de raad op grond van belang, genoemd in artikel 10 van de Wet Openbaarheid van Bestuur, ik citeer: “omtrent het in besloten vergadering behandelde en omtrent de inhoud van de stukken die aan de raad worden overlegd, geheimhouding opleggen. Geheimhouding omtrent het in besloten vergadering behandelde wordt tijdens die vergadering opgelegd. De geheimhouding wordt door hen die bij de behandeling aanwezig waren en allen die van het behandelde of de stukken kennis dragen, in acht genomen totdat de raad haar opheft”.

Dus in ‘Jip en Janneke taal’ betekent dit, dateen meerderheid van de raad kan besluiten of een vergadering een besloten vergadering betreft. Dus het College kan gesteund door de collegepartijen de oppositie monddood maken. Dit kan een bedreiging worden voor deplaatselijke democratieen we zullen dus heel zorgvuldig met artikel 25 van De Gemeentewet om moeten gaan en dit artikel zeker niet onderdeel moeten laten worden van collegebelangen of partijbelangen.

De afgelopen maanden heeft u 2 maal kunnen lezen op de agenda van de openbare raadsvergadering, dat er tevens een besloten vergadering gehouden zou worden over een voorstel tot overname veldinventaris Noorderslag. Het onderwerp is in dit geval niet zo van belang, het gaat mij meer om het fenomeen van besloten vergadering. Wij hebben dus 2 maal uitgebreid gesproken in de beslotenheid over het onderwerp. Vervolgens mochten we afgelopen dinsdag voor de 3de keer spreken over die onderwerp, maar nu tijdens een openbare raadsvergadering. Vooraf wasmij duidelijk te kennen gegeven, op verschillende manieren,datik goed in acht moest nemen wat er in de beslotenheid was besproken. Dus praten met de hand op de mond en als kind is ons al geleerd dat dit niet netjes is.

Als raadslid moest ik in het openbaar verantwoording afleggen over een voorstel, waarvan ik de echte argumenten, gebaseerd op de onderliggende stukken, welke tijdens de besloten vergaderingen wel op tafel lagen, niet mocht noemen. Ik heb geprobeerd vragen te stellen aan de wethouder, waarhij dan in het openbaar antwoord op kon geven en waardoor die zaken vervolgens openbaar worden en deel uit gaan maken van de beraadslagingen. Nadat de burgemeester, tijdens mijn bijdrage,nogmaals aangaf dat ik moest opletten om niet uit de besloten vergadering te ‘klappen’, ben ik gelijk gestopt met mijn bijdrage en terug gegaan naar mijn plaats. Als raadslid werdmij de mond gesnoerd.

Geplaatst in Geen categorie | Één reactie

Koning Voetbal

Het zal u niet ontgaan zijn dat er afgelopen dinsdag gesprokenis tijdens deraadsvergadering over een eventuele nieuwe voetbalaccommodatie voor de Sportclub Rouveen. Als sport op de raadsagenda staat zijn we altijd verzekerd van een volle raadszaal. Ook nu was dit weer het geval. Wat mij betreft is dit een goede zaak als mensen hun betrokkenheid tonen. Sport is immers emotie, sport verbroedert mensen en brengt mensen bij elkaar, al moet ik toegeven dat de relatie tussen wedstrijdsport en politiek in onze gemeente niet altijd even soepel verloopt.

Het college had een werkgroep in het leven geroepen met als opdracht om binnen zes maanden met voorstellen te komen over de mogelijkheden om te voorzien in een accommodatie voor de SC Rouveen dat voldoet aan de huidige eisen van deze tijd. De voorstellen mochten een periode van 10 jaar en/of een periode van 30 jaar inhouden. De werkgroep is aan het werk gegaan en is metvier opties gekomen:

Optie A: instandhouden huidige accommodatie, maximaal 10 jaar. Dit zou een investering van maximaal 500.000 euro inhouden. Optie B: onderhoud, renovatie en gewenste uitbreiding van bestaande accommodatie voor 20 jaar, maximaal 1 miljoen euro. Optie C: nieuwbouw van de accommodatie op het huidige terrein, 1,4 miljoen euro. Optie D: nieuwbouw van een accommodatie op een andere locatie, investering 1,4 miljoen euro.

De werkgroep zelf koos voor optie C, met daaraan voorafgaand optie A. Men gaf daarbij wel toe dat bij optie A er geen optimaal gebouw ontstaat en er deels sprake is van een desinvestering. Bij de toelichting van hun rapport gaf de werkgroepnog aan dat het college vooraf heeft aangeven dat er geen geld aanwezig was voor nieuwbouw. Het college heeft besloten te gaan voor optie A: “de huidige accommodatie op een zodanige wijze onderhouden dat het gebouw weer voor meerdere jaren voldoet aan de minimale eisen“. Uit de toelichting van de wethouder komt nieuwbouw pas in beeld in de periode 2014-2018.

Hieronder volgt mijn bijdrage welke ik namens de ChristenUnie heb uitgesproken:

“Voorzitter, sport speelt een belangrijke rol bij de ontwikkeling van de jeugd. Het kan kinderen waarden en normen bijbrengen, maar ook, om respect naar elkaar op te brengen en gezag en leiding te accepteren. Het is zelfs van belang bij het voorkomen van gezondheidsproblemen.

Sport is ook van grote waarde voor de leefbaarheid van dorpen en kleine kernen. Een voetbalvereniging is van belang voor een duurzame ontwikkeling van het verenigingsleven in een dorp. De sportclub Rouveen speelt een belangrijke rol in het sociale leven in Rouveen. Het geeft zeker een positieve impuls aan het dorp. Hoewel het misschien ook wel eens een verstikkende werking kan hebben in de richting van andere sporten of andere culturele vorming. Immers, je moet haast wel op voetbal zitten om erbij te horen. Maar hier misschien een andere keer meer over.

Nu de multifunctionele Combischool in de afrondingsfase is gekomen moeten wij het vizier gaan richten op de voetbalaccommodatie in Rouveen. Voor de ChristenUnie fractie is het steeds een combinatie geweest. Het liefst hadden wij in het verleden n groot integraal plan gemaakt voor Rouveen. Helaas is dit niet gelukt. Wel hebben we steeds aangegeven dat het eventuele aanbestedingsvoordeel bij de MCR in de gemeentelijke reserves terecht moest komen en dan eventueel ten goede moest komen aan de accommodatie van Sportclub Rouveen, want voor de ChristenUnie fractie is helder dat na de voetbalvereniging Staphorst ook de Sportclub Rouveen recht heeft op een mooie accommodatie.

Voorzitter, de gemeente ziet zich gesteld voor een gigantische uitdaging, namelijk een nieuw te bouwen voetbalaccommodatie in Rouveen, waardoor de plaatselijke trots straks weer over een modern sportcomplex kan beschikken. Een sportcomplex die voldoet aan de eisen van deze tijd en recht doet aan de ambities van de Sportclub Rouveen. Wat deze ambities zijn, is mij niet geheel duidelijk, maar het zou mij niet verbazen dat ook zij graag eens een aantal jaren in de hoofdklasse zouden willen voetballen.

Gelukkig hoeven wij vanavond niet met elkaar te discussiren of er nu wel of geen nieuwe sportaccommodatie moet komen. Daar zijn we het allemaal wel over eens. We hebben het allemaal laatst met onze eigen ogen kunnen zien en ook de accommodatie check van de KNVB laat hier geen onduidelijkheid over. Helderder kan het haast niet en om het verhaal compleet te maken is ook onze sportnota duidelijk wie het nieuwe clubhuis zal gaan betalen.

Er blijft dus maar n vraag over : Wanneer!

Gaan we pappen en nathouden, of anders gezegd en ik citeer nu uit het rapport van de werkgroep: . dat elke euro die wordt besteed als lapmiddel voorafgaand aan eventuele nieuwbouw, een gedeeltelijke desinvestering is……..”, of gaan we als ondernemende gemeente de mouwen opstropen en de uitdaging aan om ook in deze financieel lastige periode een nieuwe accommodatie tot stand te brengen.

Voorzitter, de ChristenUnie is van mening dat we juist in dezeeconomischmoeilijke tijden met volop bezuinigingen bij de overheden, moeten gaan voor duurzaamheid. We kunnen het naar onze burgers toe niet verkopen dat wij een investering van 500.000 euro gaan doen in een accommodatie die over enkele jaren volledig tegen de grond moet. Dit is niet uit te leggen en te verdedigen tegenover burgers die met gemeentelijke belastingverhogingen worden geconfronteerd en het bijvoorbeeld wegbezuinigen van bibliotheken in de kleine dorpskernen.

Een opvallend detail is dat er in de bestuursopdracht die het College aan de werkgroep heeft meegegeven, gesproken wordt over een instandhoudingsperiode van 10 en 30 jaar. Er staat dus 30 jaar voor zon sport accommodatie en we kunnen dus constateren, dat deze inmiddels al met ruim 10 jaar overschreden is. Dus de genoemde tijden in de bestuursopdracht zijn nu al ruim overschreden, dus conform de bestuursopdracht zouden we gelijk moeten beginnen met de nieuwbouw en is de werkgroep, met hun optie A , min of meer buiten de opdracht gegaan van hun opdracht.

Voorzitter, het college is van mening dat binnen 5 tot 10 jaar de economische ontwikkelingen en de financile positie van de gemeente zo verbeterd is dat het dan geen probleem moet zijn om een nieuwe sportaccommodatie te financieren. Dus met andere woorden, wij moeten keuzes maken welke investeringen wij nu het eerst doen en welke wij wat later in de tijd kunnen zetten. Maar uiteindelijk komen alle investeringen aan de beurt.

De ChristenUnie is daarom van mening dat door het uitstellen van nieuwbouw en te kiezen voor het oplappen van het bouwval, 500.000 euro verkwanseld wordt.

Voorzitter, welk bedrijf, welke onderneming zal 500.000 euroinvesteren in zijn bedrijfspand, terwijl het weet dat het over enkele jaren het geld heeft voor een nieuw bedrijfspand en het bestaande bedrijfspand tegen de grond gaat. Men zal binnen het bedrijf de mogelijkheden onderzoeken om andere investeringen om te schorten.

Wij pleiten er dan ook voor om investeringen bij andere projecten, die geen verspilling van geld opleveren zoals bij dit voorstel m.b.t. de voetbalaccommodatie Rouveen, uit te stellen. Ik zeg met nadruk uitstellen en niet afstellen want, zoals het college aangeeft, over een aantal jaren ziet alles er weer veel rooskleurige uit en is er wel geld voor grote investeringen. Te denken valt bijvoorbeeld aan het onderhoud van de vele kilometers openbare weg in onze gemeente. Er zal echt geen bloed uit voortvloeien als wij het onderhoud van een aantal wegen in onze gemeente een paar jaren voor ons uitschuiven. In ieder geval zal dit geen verspilling zijn van 500.000 euro.

Voorzitter, het zal duidelijk zijn, de ChristenUnie fractie kiest dan ook voor optie C , nieuwbouw van de accommodatie op het huidige terrein”.

Na bespreking bleek dat er een meerderheid lijkt te ontstaan, gevormd door CDA, PvdA en ChristenUnie voor optie C, dus spoedig tot nieuwbouw overgaan. Er zal natuurlijk nog wel dekking gevonden moeten worden door andere investeringen wat door te schuiven.

Op 10 mei zal er verder gesproken worden in de raad.

Geplaatst in Geen categorie | 3 Reacties

De kiezer heeft altijd gelijk!

De afgelopen weken ben ik regelmatig aangesproken over het feit dat ik al geruime tijd geen nieuwe bijdrage meer op mijn weblog geplaatst heb. Men vroeg mij danook of er niets meer gebeurde in de (plaatselijke) politiek. Natuurlijk gebeurt er veel in de plaatselijke, provinciale en landelijke politiek. Daar zit het probleem niet. Het probleem moet ik bij mij zelf zoeken. Ik ben in verwarring. Heel veel vragen houden mij bezig, maar ik kan niet de juiste antwoorden vinden. De laatste drie verkiezingen heeft mijn partijverloren en ik ook dusen dat doet pijn. Talloze evaluatierapporten zijn er inmiddels verschenen. We zijn als plaatselijke partij een dag de ‘hei’ opgeweest. Maar nog steeds heb ik geenheldere antwoorden op mijn vele vragen.

Een vaste regel in de politiek is: ‘De kiezer heeft altijd gelijk’. Einde discussie! Maar toch, waarom lopen kiezers zo gemakkelijk over naar andere partijen of anders gezegd waarom laten ze de ChristenUnie zoeenvoudig vallen. De laatste ledenvergadering van onze plaatselijke vereniging, werd buiten het bestuur en fractie om, door nog geen 8 leden bezocht, waarvan de jongste 55 jaar oud was. De vragen die daar gesteld werden gingen veelal over de landelijke ontwikkelingen waar ik als raadslid nagenoeg geen invloed op heb. Je vraagt je dan af, waar doe ik het allemaal voor, waarom steek ik wekelijks zoveel uren in de politiek. Maar toch blijft de regel: ‘De kiezer heeft altijd gelijk!

De kiezer heeft de afgelopen 3 verkiezingen duidelijk gesproken. Wat hebben wij daar als politiek mee gedaan? In ‘mijn dagblad’ (ND) heb ik inmiddels zo’n 50 opiniestukken gelezen van ‘vooraanstaande personen’waarom het mis gegaan is met de ChristenUnie. Vandaag staan er weer twee stukken op de voorpagina met als opschrift: ‘CU-bestuur: partij moet christelijke taal spreken’ en ‘CDA moet weer verbinden’. Nergens heb ik de afgelopen weken en maanden kunnen lezenof horen: “Wij hebben gefaald en trekken daaruit onze consequenties“. Nee rapport na rapport laat men verschijnen en uiteindelijk ligt het aan de boze buitenwereld en de kiezer die het allemaal niet begrijpt en men gaat weer over tot de orde van de dag.

Kijk en dat roept bij mij zoveel vragen en onzekerheid op. Jaar in jaar uit, doen duizenden raadsleden en statenleden hun stinkende best en als er dan gemeenteraadsverkiezingen en provinciale statenverkiezingen zijn, worden wij afgerekend op landelijke thema’s. Want laten we eerlijk tegen elkaar zijn, de laatste provinciale- en gemeentelijkeverkiezingen gingen natuurlijk helemaal niet over onze gemeente en provincie. Nee, het ging weer over landelijke thema’s. Maar toch, de kiezer heeft altijd gelijk!.

Als raadslid ben ik ook kiezer, dus ik heb ook altijd gelijk! En dan snap ik het als kiezer niet, dat het CDA en de ChristenUnie grote verliezers waren tijdens de laatste landelijke verkiezingen en dat het CDA gewoon door regeert en dat de verantwoordelijke personen bij de ChristenUnie er allemaal nog ‘zitten’. En als kiezerin deprovincie Overijssel begrijp ik het niet dat de grote verliezers van de provinciale verkiezingen, het CDA en de ChristenUnie samen een College gaan vormen, maar zij zijn toch de verliezers? Heb ik als kiezer dan niet gelijk?

Dat geeft bijmij als raadslid nu verwarring. Als raadslid krijg ik geen gelijk, want ik word immers afgestraft op landelijke ontwikkelingen waar ik geen invloed op heb en niet verantwoordelijk voor ben en kan daardus zelf heel lastig consequenties uit trekken.Als kiezer krijg ik ook geen gelijk want de echt verantwoordelijken trekken ookgeenconsequenties uit de uitslag en gaan gewoon verder waar men mee bezig was. Maar de kiezer heeft toch altijd gelijk? Er zit kennelijk een groot gat tussen het denken en handelen van de kiezers en het denken en handelen van politici.

Is hier misschien ook van toepassing: ’Gelijk hebben is nog geen gelijk krijgen?

Geplaatst in Geen categorie | 7 Reacties

Op naar 2 maart !

Het zal u niet ontgaan zijn dat we komende woensdag naar de stembus mogen. Misschien zult u iets diepermoeten nadenken waarvoorunu precies mag gaan stemmen. Meer dan ooit worden de Provinciale Statenverkiezingen overschaduwd door de aandacht voor de nieuwe samenstelling van de Eerste Kamer. De landelijke politieke kopstukken lopen zich het vuur uit de sloffen om ons op te roepen te gaan stemmen voor de komende Provinciale Verkiezingen. Zelfs partijen als de PVV en D66, die niets liever zouden zien dan dat de Provincies zouden worden opgedoekt, gooien zich vol overgave in de strijd.

Het zal misschien iets te kort door de bocht zijn, maar de landelijke kopstukken, interesseren zich in werkelijkheid maar weinig voor de nieuwe samenstelling van de Provinciale Staten voor de komende 4 jaar. Nee, waarschijnlijk de enige reden van hun overdreven activiteiten is gelegen in het feit dat de Provinciale Staten op hun beurt weer de leden van de Eerste Kamer in mei mogen kiezen. Dat is natuurlijk van veel groter belang, want het is immers zeer belangrijk dat de regeringspartijen PVV/CDA/VVD ook een meerderheid krijgen in de Eerste Kamer. Onze Minister Presidentmaakt zich zelfs niet eens zo druk over het feitof men nu wel of niet op de VVD stemt, als men in ieder gaval maar op een regeringspartij stemt. Hij weet immers ook, dat als de regeringspartijen geen meerderheid in de Eerste Kamer krijgen, het gedaan is met het eerste Kabinet Rutten.

Maar het gaat komende woensdag toch echt over de nieuwe samenstelling van de Provinciale Staten. Met de Provincie heb ik al jaren een soort ‘haat-liefdeverhouding’. Het staat voor mij als een paal boven water, dat 150 jaar na Thorbecke, wij toe zijn aan het opnieuw inrichten van ons staatsbestel. Het is voor mij nog maar de vraag ofde huidige Tweede- en Eerste Kamernog steeds dezelfde samenstellingen bevoegdheden moeten blijven houden, nu inmiddels ruim 50% van de wetgeving afkomstig is vanuit ‘Brussel’. Dat de komende jaren de provincies in de huidige vorm zullen verdwijnen is voor mij geen enkel punt van discussie meer. We zullen naar twee nationale bestuurslagen toegaan in de toekomst. Steeds meer taken zullen verdwijnen bij de Provincies. Ik ben van mening of je zorgt voor een sterk en daadkrachtig bestuur en schaal je deprovincie op of je schaft hem af in de huidige vorm. Zo zal de komende tijd ook de Jeugdzorg geheel op het bordje van de gemeenten komen te liggen en dus verdwijnen bij de provincie.

Er zullen in de toekomst grote economische regio’s ontstaan, al dan niet met een grote gemeente als middelpunt. We zien ook steeds meer samenwerkingsverbanden ontstaan die zich nog weinig aantrekken van de provinciale grenzen. (De korpsbeheerder vanonze politie wordt in de toekomst de Burgemeester van Nijmegen) Het is toch ook van ‘de zotte’ dat wij als Staphorst steeds weer tegen de provinciale grens aanlopen als wij, op wat voor terrein dan ook,nauweresamenwerking willen aangaanmet onze buurgemeente Meppel. Hetzou toch veel meer voor de hand liggen dat wij als gemeente Staphorst een samenwerkingsverband op ambtelijk niveau met Meppel zouden aangaanen niet zoalsnu het voornemen is om dit met Zwartewaterland en Dalfsen te doen.

Maar vooralsnog zijn de provincies van groot belang voor o.a. de ruimtelijke ordening (bv. bedrijventerreinen), infrastructuur (wegen en spoorlijnen),openbaar vervoer (bussen en treinen). Endat alleen alzou voldoende moeten zijn om komende woensdag niet uw stem verloren te laten gaan maar naar de stembus te gaan en uw verantwoording te nemen. Er zal de komende jaren veel gesproken worden over hoe wij ons bestuur landelijk, provinciaal, maar ook plaatselijk het beste kunnen inrichten. Zoals al eerder vermeld, denk ik dat wij in de toekomst naarde volgendebestuurslagen zullen gaan, een Nationaal Bestuur en een Lokaal Bestuur en daarboven een Europees Bestuur. Er komen dus boeiende bestuurlijke tijden aan en mede daarom heb ik mij beschikbaar gesteld voor de Provinciale Staten van Overijssel.

Ik ben er alleen nog nietuit of een 13de plek op de kandidatenlijst van De ChristenUnie nu wel of geen verkiesbare plaats is.

Geplaatst in algemeen | Één reactie