Een ‘besloten’ democratie.

Wij hebben het grote voorrecht te mogen leven in een democratie, waar wij onze vertegenwoordigers voor Raden en Staten zelf mogen kiezen. Het afleggen van publieke verantwoording vind ik dan ook mijn democratische plicht als gekozen gemeenteraadslid. Een publieke verantwoording zal plaats moeten vinden in een openbare vergadering van de gemeenteraad. Daar hoor je als gemeenteraadslid je argumenten naar voren te brengen, waardoor je tot een bepaald standpunt gekomen bent. Tevens is daar ook de mogelijkheid om met de andere partijen in discussie te gaan. Dit kan  door de belangstellenden op de publieke tribune in de raadszaal worden gevolgd en we mogen constateren hier in Staphorst, dat de publieke belangstelling tijdens de raadsvergaderingen er zeker niet minder op wordt.

Een ieder die mij regelmatig volgt via deze weblog, via twitter of hoort spreken tijdens raadsvergaderingen, weet dat ik een zeer grote tegenstander ben van besloten vergaderingen. Uiteraard zal het wel eens nodig zijn dat er in beslotenheid gesproken wordt over personen en zaken, maar dit moet een zeer hoge uitzondering blijven. Bij benoemingen van personen, zaken met betrekking tot veiligheid en als er eventuele economische belangen in het geding zijn, zoals bv. grondaankopen is het natuurlijk geen probleem om in de beslotenheid hierover te praten. Maar daar moet het dan ook wel bij blijven. Niet voor niets hebben we een Wet Openbaarheid van Bestuur, wel is waar met een aantal uitzonderingen in artikel 10 en een Gemeentewet met een artikel 25 waar gesproken wordt over besloten vergaderingen.

Uit een onderzoek uitgevoerd in 2009/2010 door  Binnenlands Bestuur, het vakblad van de ambtenaren, blijkt dat gemeenten heel verschillend omgaan met geheimhouding en beslotenheid.  Amersfoort is een van de gemeenten die blijkens dit onderzoek maximale transparantie nastreeft. Het College van de 143.000 inwoners tellende gemeente bood de gemeenteraad in de onderzochte periode geen enkel geheim of vertrouwelijk stuk aan. Het aantal besloten vergaderingen bleef beperkt tot twee. Daarnaast wees de raad vier collegeverzoeken voor het houden van een besloten vergadering af.  Ook zijn de vergaderingen van het presidium in Amersfoort openbaar. ( Het zal wel niet toevallig zijn dat ik de eerste 18 jaar van mijn leven in Amersfoort gewoond heb.)

Buiten het feit om dat ik gewoon ben voor openheid in de politiek, ik heb niets met ‘achterkamertjes’ en als politicus heb ik immers niets te verbergen, is er nog een reden waarom ik veel moeite heb met het fenomeen van besloten vergaderingen. Ingevolge artikel 25 van de Gemeentewet kan de raad op grond van belang, genoemd in artikel 10 van de Wet Openbaarheid van Bestuur, ik citeer: “omtrent het in besloten vergadering behandelde en omtrent de inhoud van de stukken die aan de raad worden overlegd, geheimhouding opleggen. Geheimhouding omtrent het in besloten vergadering behandelde wordt tijdens die vergadering opgelegd. De geheimhouding wordt door hen die bij de behandeling aanwezig waren en allen die van het behandelde of de stukken kennis dragen, in acht genomen totdat de raad haar opheft”.

Dus in ‘Jip en Janneke taal’ betekent dit, dat een meerderheid van de raad kan besluiten of  een vergadering een besloten vergadering betreft. Dus het College kan gesteund door de collegepartijen de oppositie monddood maken. Dit kan een bedreiging worden voor de plaatselijke democratie en we zullen dus heel zorgvuldig met artikel 25 van De Gemeentewet om moeten gaan en dit artikel zeker niet onderdeel moeten laten worden van collegebelangen of partijbelangen.

De afgelopen maanden heeft u 2 maal kunnen lezen op de agenda van de openbare raadsvergadering, dat er tevens een besloten vergadering gehouden zou worden over een voorstel tot overname veldinventaris Noorderslag. Het onderwerp is in dit geval niet zo van belang, het gaat mij meer om het fenomeen van besloten vergadering. Wij hebben dus 2 maal uitgebreid gesproken in de beslotenheid over het onderwerp. Vervolgens mochten we afgelopen dinsdag voor de 3de keer spreken over die onderwerp, maar nu tijdens een openbare raadsvergadering. Vooraf was mij duidelijk te kennen gegeven, op verschillende manieren, dat ik goed in acht moest nemen wat er in de beslotenheid was besproken. Dus praten met de hand op de mond en als kind is ons al geleerd dat dit niet netjes is.

Als raadslid moest ik in het openbaar verantwoording afleggen over een voorstel, waarvan ik de echte argumenten, gebaseerd op de onderliggende stukken, welke tijdens de besloten vergaderingen wel op tafel lagen, niet mocht noemen. Ik heb geprobeerd vragen te stellen aan de wethouder, waar hij dan in het openbaar antwoord op kon geven en waardoor die zaken vervolgens openbaar worden en deel uit gaan maken van de beraadslagingen. Nadat de burgemeester, tijdens mijn bijdrage, nogmaals aangaf dat ik moest opletten om niet uit de besloten vergadering te ‘klappen’,  ben ik gelijk gestopt met mijn bijdrage en terug gegaan naar mijn plaats. Als raadslid werd mij de mond gesnoerd.

Dit bericht is geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink.

Één reactie op Een ‘besloten’ democratie.

  1. watcher schreef:

    dus………………………………………….. Wat moet ik na die lange inleiding nu denken en wat is het moraal van je verhaal?
    Wellicht is het moraal: niet meer deelnemen aan besloten vergaderingen waarvan je bij voorbaat inschat dat deze niet aan de criteria voldoet. Voelbal gaat vast niet over de openbare orde, tenzij we in de eredivisie komen te voetballen.

Reacties zijn gesloten.