En nu aan de slag!

Mijn bijdrage, namens de ChristenUnie, tijdens de raadsvergadering van 15 februari 2011, n.a.v. het beschikbaar stellen van een krediet van € 245.000.- voor het schoolplein en het terrein van de Multifunctionele Combischool te Rouveen:

“Voorzitter, de politiek kan soms hard en soms onrechtvaardig zijn. Zeker in dit dossier, de realisatie van een Multifunctionele Combischool in Rouveen, hebben wij als ChristenUnie fractie  en ik als woordvoerder, de nodige kritiek  en onbegrip over ons heen gekregen. Het is altijd goed om als fractie  allereerst de hand in eigen boezem te steken. Helder voor ons is in ieder geval dat wij onze handelswijze, onze afwegingen  m.b.t. dit dossier en de toen door ons ingediende en door een raadsmeerderheid gesteunde motie niet voldoende uitgelegd hebben. Onze visie en daarbij onze moeiten en zorgen  zijn niet goed overgekomen. Twee weken terug zijn wij in Rouveen al in gesprek geweest met  betrokkenen en belangstellenden. Het lijkt ons als fractie ook goed om hier in de raad enkele woorden aan het verleden te wijden nu wij nagenoeg aan het einde van het traject gekomen zijn, immers vanuit het verleden kun je leren in het heden.

Juist op het moment dat wij als raad een besluit moesten nemen over de MCR brak de economische crisis in alle hevigheid uit. Het was dan ook goed te verdedigen op dat moment om af te zien van de MCR, zoals een aantal partijen dat dan ook gedaan hebben. Maar juist in moeilijke tijden is het een uitdaging om zo’n groot project tot stand te brengen. Dus de rug te rechten en de mouwen op te stropen. Na vele uren vergaderen en overleg, hebben we toen als ChristenUnie besloten om het toenmalig College te volgen, en ja te zeggen tegen de MCR, met inachtneming van de motie mbt het aanbestedingsvoordeel. Als partij zijn wij immers voor goed onderwijs en voor het koesteren van de leefbaarheid in de kleine kernen, en daar past een Multifunctionele Combischool in Rouveen uitstekend binnen evenals een bibliotheek, maar dit terzijde.

Voorzitter, de financiële middelen waren beperkt, de economische tegenwind was en is nog sterk, de molensteen van de VVD/Gemeentebelangen was zwaar, maar toch zijn we als fractie ervoor gegaan en hier mag de naam van Gerrit Overweg, hoofd financiën wel eens genoemd worden. Samen met de toenmalige wethouder van financiën Hutten zijn zij beiden tot het randje gegaan om de MCR financieel mogelijk te maken. Uiteraard gesteund door het toenmalige College.

Gelukkig viel de aanbesteding, mede door de bouwhonger en de economische crisis, gunstig uit voor de gemeente. Het voordeel werd conform de ChristenUnie motie toegevoegd aan de wankele financiële reserves van de gemeente. Helder dus. Het is goed om hier nog eens te benadrukken dat dit aanbestedingsvoordeel niet ten koste van de MCR is gegaan, want die wordt gebouwd conform de landelijk geldende normen.

Wij als fractie betreuren het dan ook dat In de afgelopen periode, wat negatieve geluiden en wat onbegrip naar voren kwam uit kringen rond de combischool.  Ook de ingestelde stuurgroep inclusief de directie van beide scholen zette min of meer openlijk vraagtekens bij de besluiten die genomen zijn onder aanvoering van de ChristenUnie fractie.

Wij kunnen ons niet geheel aan de indruk ontrekken dat ook vanuit de richting van de gemeente en de wethouder, niet altijd alles in het werk is gesteld om het gevoerde beleid, de genomen beslissingen en de wettelijk geldende normen goed uit te leggen.

Voorzitter er verrijst op dit moment een zeer mooie Multifunctionele Combischool in Rouveen. En zeker in deze tijd van economische tegenwind en veel bezuinigingen is dat niet vanzelfsprekend maar iets om dankbaar voor te zijn. Bij zo’n mooie school hoort natuurlijk ook een mooi representatief schoolplein. Door de wel overwogen en zorgvuldig genomen besluiten door de raad in het verleden is daar nu dan ook geld voor.

Wij zeggen als ChristenUnie fractie dan ook volmondig en vol overtuiging Ja!  tegen het voorstel wat nu voor ons ligt. Hier hebben we als  fractie immers de afgelopen jaren naar toegewerkt. Daarvoor hebben wij soms wat onbegrip te verduren gehad.  Dit was onze missie. Tot aan de laatste vergadering toe hebben wij, gebruik makend van een metaforisch voorbeeld van de inmiddels beroemde, of moet ik zeggen beruchte wipkip, geprobeerd,  om te bereiken dat er nu ook weer een veel beter voorstel voor ons ligt voor het schoolplein, dan enkele weken terug.

Hoe belangrijk is het als fractie, maar ook als raad,  dat je een visie hebt en daar je ook aan wilt houden en niet te snel van je koers gaat afwijken als er wat ruis op de lijn ontstaat en de grote lijnen blijft volgen.  Als raad ben je immers gekozen om je verantwoording te nemen en besluiten te nemen die goed zijn voor de hele bevolking.  Ook als partij kan en mag je niet uitsluitend politiek bedrijven voor je eigen achterban. Je mag nooit het algemeen belang uit het oog verliezen ook al word je dat niet altijd in dank afgenomen.

Tot slot voorzitter, het moraal van dit verhaal:

Communiceer als fractie en raad helder en duidelijk je visie en burgers probeer vertrouwen te hebben in de politici.  Want mede dankzij de besluiten die in het verleden genomen zijn, beschikt Rouveen straks over een schitterende Multifunctionele Combischool met een schoolplein waarop zonder veel moeite vliegtuigen kunnen landen en is er eventueel ook nog geld over voor andere belangrijke zaken die op korte termijn gaan spelen in Rouveen en die voor de leefbaarheid van ons mooie Rouveen van groot belang zijn!”

Geplaatst in Geen categorie | 2 Reacties

Wonen en werken.

Twee keer per jaar bespreken we als raad, in aanwezigheid van de teamchef,  het jaarplan van het team Horst & Waterland van de politie IJsselland.  Gisteravond hebben we teruggekeken op het jaarplan 2010 en vooruit gekeken met het jaarplan 2011, waarin de politie haar plannen toelicht en de specifieke aandachtspunten. U zult begrijpen mede gezien mijn verleden, dat ik altijd met iets meer dan gemiddelde interesse naar die vergaderingen kijk.

“Het dagelijks werk van het politieteam bestaat uit handhaving van de rechtsorde, opsporing van strafbare feiten en hulpverlening”, kunnen we lezen in het jaarplan. Vervolgens worden er allemaal speerpunten en doelstellingen opgenoemd met daaraan verbonden percentages.

Ik zal u drie voorbeelden geven van zo’n doelstelling die we kunnen lezen in het jaarplan 2011:  Doelstelling woninginbraak: We streven naar een ophelderingspercentage van woninginbraak van minimaal 20%:  Doelstelling drugs: Het team rolt 5 hennepplantages op;  Doelstelling jeugd: Overlast door jeugd daalt met 10%. Soms slaat dit ook wel eens door, want ik kan me nog herinneren van een aantal jaren terug, dat men voor dodelijke ongevallen een doelstelling van 3 had opgenomen!? Alles moet tegenwoordig in cijfers en statistieken worden uitgedrukt. Is dit misschien ook niet de reden dat er in verhouding zoveel politiemensen op kantoor zitten, i.v.m. deze administratieve rompslomp, terwijl men veel liever op straat zou zijn?

Wij burgers zouden ook graag onze politie wat meer op straat zien. Onze politie, is er eigenlijk nog wel sprake van onze politie? Als ik goed ben ingelicht woont er geen enkele politieagent meer in onze gemeente die tevens ook werkzaam is in ons dorp. Ik vind dit een groot gemis. In het verleden was men als politieman of vrouw verplicht om te wonen in de gemeente waar men werkte. Ik herinner mij, dat in ‘mijn tijd’, wij als politie midden in de plaatselijke samenleving stonden. Door gewoon te wonen in Staphorst en daardoor ook lid te zijn van  sportclubs, scholen, kerken, buurtverenigingen, dorpsraden enz. wisten wij precies wat er speelde en ‘kenden’ wij de bevolking. Er ontging ons niet veel.  (Zeer waarschijnlijk was het akkefietje met de beroemde/beruchte ‘flitspaal’, wat laatst volop in het nieuws is geweest, dan niet zo geëscaleerd.)

Ik pleit er dan ook voor dat er weer een verplichting komt, dat een bepaald percentage politieagenten verplicht wordt om te wonen in de gemeente waar men werkzaam is. Alleen op deze wijze zal er een band ontstaan met onze politie en dit zal zeker zijn vruchten gaan afwerpen, voor zowel de politie als de plaatselijke bevolking.

Juist deze week was het bonnenquotum ook weer volop in het nieuws. In het verleden zijn er prestatieafspraken gemaakt tussen de Minister en de Korpsbeheerders over het aantal uit te schrijven bonnen door de politie. Het nieuwe kabinet heeft hier een streep door gehaald en dit verboden, maar nu zou bij politie IJsselland nog gewerkt worden met een bonnenquotum. Eigenlijk toch wel wat vreemd. Is het nu werkelijk zo raar om van politieagenten, die bijvoorbeeld op zaterdagavond in ons dorp surveilleren, te verlangen dat ze met een aantal bekeuringen ‘thuis’ komen. Je kunt toch niet met droge ogen volhouden dat ’s avond op ‘de dijk’ geen overtredingen plaats vinden? In het bedrijfsleven worden toch ook prestatieafspraken gemaakt en doelstellingen geformuleerd?

Misschien is het niet geheel onverstandig om de komende tijd ook op mijn eigen oprit mijn autogordel om te houden.

Geplaatst in Geen categorie | 3 Reacties

Zoek de stoorzender!

Soms moet je als raadslid een keuze maken, terwijl je dat eigenlijk niet zou willen. Dit is ons als raad de afgelopen periode overkomen en juist bij het niet door ons gewilde onderwerp lopen de emoties bij de voor en tegenstanders hoog op. Wat is namelijk het geval.

Bij het Commissariaat voor de Media (CvdM) zijn afgelopen jaar twee verzoeken binnengekomen met een aanvraag tot aanwijzing als lokale publieke media instelling voor de gemeente Staphorst. Op 27 juli 2010 heeft Stichting lokale Omroep Staphorst (SLOS) formeel een aanvraag ingediend en op 13 september 2010 gaf het CvdM aan dat ook de Stichting Lokale Omroep Dalfsen, Ommen en Nieuwleusen (Vechtdal FM) eveneens in aanmerking wilde komen voor een aanwijzing voor de gemeente Staphorst.

Ik hoor u denken, dat is mooi, we horen het vanzelf, immers ‘hoe meer zielen hoe meer vreugd’, maar wat heeft de raad hier mee te maken. Nu dat is het volgende; als gemeente heb je een wettelijke zorgplicht voor de bekostiging van de lokale media-instelling. Uitgangspunt is € 1.30 per woonruimte binnen de gemeente. Dat betekent voor onze gemeente € 7590,-.  Ik hoor u weer denken goed, wat moet dat moet dan maar, ieder de helft en klaar is Kees!  Helaas is dat niet zo simpel, want als gemeenteraad mag je maar één media-instelling aanwijzen voor de subsidie. (Men heeft nog wel geprobeerd om tot een samenwerking te komen maar dat is helaas mislukt.)

Kijk, en hier ontstaat dus de ongewilde situatie. Nagenoeg de gehele raad wil op dit moment, mede gezien de financiële situatie bij de gemeente, geen subsidie verlenen aan een lokale omroep, maar we worden ertoe verplicht en vervolgens moeten we ook nog een keuze maken tussen de twee aanvragen. U zult begrijpen dat de betreffende aanvragers ons als raadsleden wel hebben weten te vinden en ons de mooiste ‘plaatjes’ voorschotelen en ik denk dat bij de uitvoering van hun plannen de landelijke omroepen hierbij zullen verstommen.

Ondanks het feit dat het CvdM de gemeenteraad om een standpunt verzocht, heeft het College toch ook maar gekozen en wel voor Vechtdal FM.  Het College is van mening dat,  gelet op de smalle basis van de SLOS, qua ervaring en financiële middelen,  het risico voor wat betreft de continuïteit bij deze instelling groter is dan bij Vechtdal FM.  Het CDA, de PvdA en de Gemeentebelangen kunnen zich vinden in deze keuze.

Toch wel een wat vreemd argument, want hoe kun je nu ooit continuïteit aantonen als je niet de kans krijgt om te starten. Ook zijn het wat mij betreft onrechtmatige argumenten, want in de Mediawet lezen wij, dat de gemeenteraad uitsluitend haar standpunt dient te bepalen aan de hand van de volgende vier vragen.(artikel 2.61, 2de lid):

1. is de lokale publieke media-instelling een rechtspersoon; 2. stelt de lokale media-instelling zich uitsluitend of hoofdzakelijk ten doel het op lokale niveau uitvoeren van hun mediaopdracht; 3. heeft de lokale media-instelling een orgaan (PBO) dat het beleid van het media aanbod bepaalt; 4. heeft het voornoemde PBO een zodanige samenstelling dat het representatief is voor de belangrijkste in de gemeente voorkomende maatschappelijke, culturele, godsdienstige en geestelijke stromingen.

Met name dient in de samenstelling van het programmabeleidbepalende orgaan (PBO) de representativiteit in uitdrukking te komen. En hier kan wat mij betreft geen verschil van mening over zijn. De SLOS richt zich uitsluitend op Staphorst en de gehele PBO van de SLOS bestaat dan ook uit inwoners van Staphorst, afkomstig uit verschillende organisaties, terwijl de PBO van Vechtdal FM op twee personen na (Punthorst), geheel buiten onze gemeente woonachtig zijn.

Dus niets meer en niets minder wordt er van ons als raad gevraagd, om de 4 voornoemde vragen te beantwoorden in ons advies, waarna het CvdM haar keus kan bepalen. Dus argumenten met betrekking continuïteit, ervaring en financiën mogen niet door ons als raad getoetst worden en zeker niet als argumenten genoemd worden.  

U zult begrijpen dat wij, evenals de SGP, gaan voor de Lokale Omroep Staphorst, een groep ondernemende, enthousiaste inwoners. Het moto van dit College is immers niet voor niets: ‘Naar een ondernemend Staphorst!’ Hoe constructief kun je meewerken als oppositiepartij aan het motto van een College. Nu het College nog.

. . . . . . . . . . en nu maar hopen dat de Mediaraad ook niet kiest voor: ‘Naar een ondernemend Dalfsen!’

ps. Doordat de fractie van de SGP niet voltallig was, staakten de stemmen 8 tegen 8 en zal tijdens de volgende raadsvergadering opnieuw gestemd moeten worden, over het door de ChristenUnie ingediende amendement, om als gemeenteraad te kiezen voor de SLOS en niet voor Vechtdal FM.

Geplaatst in Geen categorie | 6 Reacties

333 uur!

Afgelopen dinsdag zijn we als raad weer met onze raadsvergaderingen begonnen. Helaas hebben we de traditie van het afgelopen jaar voortgezet, want het was al weer na middennacht toen de voorzittershamer voor de laatste keer viel. Ook nu weer was er veel te bespreken met een aantal verrassende uitkomsten. Collega Piet LaRoi heeft al verslag gedaan op de ChristenUnie site over zijn onderwerpen,  het Gemeentelijk Rioleringsplan en het vaststellen van de Archeologiebeleidsnota. Ik zal mij beperken tot mijn onderwerpen van die avond. 

Als u leest ‘zijn’ onderwerpen en ‘mijn’ onderwerpen, zijn dit uiteraard ‘onze‘ onderwerpen, de standpunten van de gehele ChristenUnie fractie, maar ieder fractielid heeft uiteraard wel zijn eigen ‘portefeuille’. Alle onderwerpen worden eerst grondig  in de fractievergadering besproken en met eventuele externe deskundige en/of belanghebbenden. Vervolgens maakt ieder fractielid op zijn ‘eigen wijze‘ zijn bijdrage, waarbij uiteraard het standpunt van de fractie naar voren moet komen.

Het eerste onderwerp waar ik het woord over mocht voeren  dit jaar betrof het voorstel van het College, waarin zij vroegen om een voorbereidingskrediet van 25.000 euro, voor het ontwerp en bestek van het schoolplein van de nieuwe MCR (Multifunctionele Combischool Rouveen). In mijn betoog heb ik twee maal aangegeven dat wij van mening zijn dat bij een mooie school ook een mooi schoolplein hoort. Dit is voor onze fractie geen punt van discussie. Wel hebben wij problemen met de hoogte van het bedrag van het voorbereidingskrediet. Tijdens de raadsvergadering heb ik het zo verwoord, nadat ik had aangegeven dat de plannen in samenspraak met de stuurgroep zijn gemaakt en men gekozen heeft voor ‘natuurlijk’ spelen op het schoolplein en ik citeer:

“. . . . . . . . . .nu zullen de plannen van de stuurgroep even op papier gezet en uitgewerkt moeten worden en er zal een bestekje gemaakt moeten worden van het nieuwe schoolplein.  Hiervoor wordt een krediet gevraagd van 25.000 euro. Uitgaande van een gemiddeld uurloon van 75.00 euro, kan daar 333 uur aan gewerkt worden. Dat moet toch ruim voldoende zijn om de plaatsen van de ‘wipkippen’ te bepalen op het schoolplein. Voorzitter, waarom komt bij mij toch steeds de gedachte boven dat wij als gemeente altijd de hoofdprijs moeten betalen bij al die adviesbureaus. . . . . . . . . .”

Voor de raadsvergadering had ik al gesproken met de ambtenaar, over het vrij forse krediet voor het ontwerp van het schoolplein. Hij vertelde mij, dat het schoolplein veel groter zal gaan worden dan volgens de normen zou mogen. Bij onze MCR zou een schoolplein mogen komen van 1250 m2, maar al met al, wordt het terrein wat moet worden ingericht rondom de school, ongeveer 4000 m2.  Dit heeft o.a te maken met de opgang naar de gymzaal en de toekomstige ‘buurtfunctie’ van het plein. Tevens moet alles worden aangepast aan de toekomstige omgeving. Verder hebben wij, evenals alle andere fracties, gevraagd wat het totale schoolplein mag gaan kosten. Tenslotte hebben wij nog wat vragen gesteld over de dekking van het krediet.

Het college heeft het voorstel, gezien de vele vragen en onduidelijkheden, teruggenomen en zal een volgende keer met een aangepast voorstel komen, waarbij het totale krediet, dus de voorbereidingskosten, maar ook de daadwerkelijke kosten van het schoolplein en de speelattributen, verwerkt zijn.

Aan het einde van mijn bijdrage heb ik, als min of meer ervaringsdeskundige, nog een kanttekening geplaatst bij het ‘natuurlijk’ spelen op het speelplein. Door mijn werkzaamheden kom ik jaarlijks bij zo’n 35 basisscholen in Zwolle en omgeving, i.v.m. met de stoffering van de vloeren. In het verleden moesten daar ook bij de scholen de stoeptegels verwijderd worden en er ontstonden tuintjes en veel natuur rond de school.  De ‘stadskinderen’ moesten dichter bij de natuur worden gebracht. Nou, dat heeft mij geen ‘windeieren’ gelegd, maar de scholen hebben daar wel ‘leergeld’ mee betaald. U kunt zich voorstellen wat er gaat gebeuren als de kinderen lekker in de zwarte grond ‘getuinierd’ hebben en de school weer ingaan. Nagenoeg alle scholen brengen hun ‘stadskinderen’ inmiddels op een andere wijze dichter bij de natuur.

Blijft er nu nog maar 332 uur over!

ps. volgende keer over Stichting Lokale Omroep Staphorst.

Geplaatst in Geen categorie | 3 Reacties

Vooruit, nog één keer dan!

Het  jaar 2010 is weer bijna ten einde en we mogen gerust zeggen dat het allesbehalve een rustig  jaartje is geweest voor de landelijke, maar zeker ook voor de plaatselijke politiek. Het is een goede gewoonte om in deze periode, vergezeld van de baklucht van de oliebollen, eens rustig het afgelopen jaar de revue te laten passeren. Tevens heb ik u nog beloofd om mijn persoonlijk licht te laten schijnen over de plaatselijke verkiezingen en de daarop volgende collegeonderhandelingen.  We hebben nu allemaal wat meer afstand kunnen nemen en kunnen alles wat beter relativeren.

Ik kan mij goed voorstellen dat er lezers zijn die zeggen: “ nee hè, niet weer, sluit dat boek nu eens”. Hun wil ik dan ook adviseren deze site weg te klikken en wat leuks te gaan doen. Tegen u die toch wilt doorlezen wil ik vooraf zeggen dat het mijn persoonlijke analyse is en dat ik met deze terugblik niemand wil beschadigen, maar zoals u van mij gewend bent,  wel de feiten benoem. Politiek is immers niet voor bange mensen. Vervolgens kunt u zelf uw conclusies trekken.  Nog mooier zou zijn als u mij wijst op eventuele foute conclusies van mijn kant.

Om alles goed te kunnen plaatsen moeten wij terug gaan naar de periode voor de verkiezingen.  Het college werd gevormd door de SGP/CU/CDA. Ik zal u niets nieuws vertellen, dat het allemaal onderling niet zo lekker liep in het College. Regelmatig waren de wethouders het niet eens met elkaar en aan een goede daadkrachtige leiding ontbrak het in het College. Als ChristenUnie fractie  hebben we daar regelmatig over gesproken en waren het erover eens dat dit na de verkiezingen anders moest. Regelmatig moesten voorstellen met behulp van de oppositie door de raad geloodst worden omdat coalitiepartijen niet thuis gaven.

Wethouder Henk Hutten, geroemd door vriend en vijand om zijn deskundigheid m.b.t. zijn financieel beleid, had het nog  wel eens aan de stok met de de SGP. Dit liep soms hoog op, zeker als het ging om handhaving,  maar ook bij andere, meer principiële zaken, zoals subsidie aan Horstheim  i.v.m. de dierenweide of  hoe om te gaan met onze jeugd .  Vol overgave verdedigde de wethouder Zorgcentra De Berghorst, toen er publiekelijk getwijfeld werd aan het beleid dat daar gevoerd werd m.b.t. de ruimte die de bewoners wel of niet geboden werd  om hun identiteit te bewaren. Hij liep dan ook niet zo warm voor de plannen om te komen tot een  identiteitsgebonden zorginstelling in Staphorst. Wethouder Hutten ging altijd voor het algemeen belang.  Hij ondervond  hierbij maar weinig steun binnen het College en heeft dan ook wel eens op het punt gestaan om af te treden als wethouder.

In de periode voor de verkiezingen, zo kunnen we  lezen in het R.D. van 19/11/2009,(  http://tinyurl.com/2f5nf74 ) werd er ook gewerkt aan de realisatie van een identiteitsgebonden verpleeginstelling  voor zorg behoevende ouderen in Staphorst.  Het bestuur is samengesteld vanuit diverse Reformatorische kerken in Staphorst  en omstreken.  Eerste Kamerlid  Dhr. G.v.d. Berg uit Veenendaal fungeert als adviseur. In zijn hoedanigheid als adviseur heeft hij ook gesproken met Burgemeester Alssema, de voorzitter van het College.

Mede gezien het slechte funtioneren van het College, hebben wij als ChristenUnie reeds ver voor de verkiezingen aangegeven, dat voor ons alle opties open bleven om te komen tot een coalitie na de verkiezingen. Geen enkele partij werd door ons uitgesloten, we zouden gaan voor de inhoud. Ook is door ons en het ChristenUnie bestuur, reeds in een vroeg stadium  Henk Hutten  als beoogd wethouder  naar voor geschoven, dit mede om zijn onomstreden financiële deskundigheid.  Dus nogmaals, alle opties open en Henk Hutten opnieuw wethouder. Helder lijkt me.

De uitkomst van de verkiezingen leverde niet zo veel verrassingen op. De Gemeentebelangen won een zetel , terwijl de SGP een zetel moest inleveren, maar bleef wel de grootste partij en nam dus ook het voortouw bij de coalitieonderhandelingen.  Tijdens ons gesprek met  Klaas Slager en Jan Visscher hebben wij aangegeven dat wij, mede gezien de verkiezingsuitslag, voor een informateur gingen. Deze zou dan objectief de verkiezingsprogramma’s naast elkaar moeten leggen en onderzoeken wie samen het college zouden kunnen gaan vormen met een voldoende meerderheid in de Raad.

U zult begrijpen dat ik bij het horen van de naam van Dhr. G.v.d.Berg, gemengde gevoelens had. Ik kende hem al uit de periode van mijn 10 jarig bestuurschap van de plaatselijke  N.P.V.  In die tijd was hij voorzitter van de landelijke N.P.V.  Mijn gemengde gevoelens bestonden o.a. uit de gedachten dat een SGP senator  natuurlijk nooit ‘thuis’ zou kunnen komen met de mededeling: “ het nieuwe College in Staphorst is rond,  maar de SGP is buiten de boot gevallen”. Nu hoefde van mij de SGP ook niet uit het College, maar gezien de verstandhouding tussen onze beoogde wethouder en de SGP werd het er allemaal natuurlijk niet eenvoudige op. Tevens was ik op de hoogte van zijn rol als adviseur bij de plannen om een reformatorisch zorgcentrum in Staphorst tot stand te brengen. Mijn zorg bestond uit het feit of hij deze zaken wel kon scheiden bij zijn rol als informateur.

Al tijdens het eerste gesprek met de informateur bleken mijn zorgen niet geheel ongegrond. Het gesprek verliep niet goed en wij werden ‘getrakteerd’ op een soort geschiedenisles over zijn carrière. Tevens liet hij merken zeer verbaasd te zijn over de aanwezigheid van Henk Hutten. Over de inhoud van ons verkiezingsprogramma werd nagenoeg niet gesproken.  Ook tijdens ons tweede en naar later bleek ons laatste gesprek met de informateur, werd er niet over de inhoud gesproken en leek de informateur alleen maar op zoek naar breekpunten.

Voor mij werd toen helder, dat wij een verloren race liepen.  Voor informateur G. v.d. Berg was de ChristenUnie geen optie als coalitiekandidaat. Ook van andere partijen hoorde ik in het informele circuit, dat wij buiten de boot zouden vallen. Als ik goed geïnformeerd ben,  hebben zowel de SGP fractie,  het SGP bestuur en de SGP jongeren op een gegeven moment tijdens het proces aangegeven niet met de ChristenUnie verder te willen. Terwijl naar buiten toe steeds werd herhaald dat men wel met ons verder wilde.

Collega Jan Talen, met wie ik steeds samen was opgetrokken rond de verkiezingen,  voor o.a. openheid, transparantie en een onafhankelijke informateur, had al snel door dat wij niet in beeld waren voor het College en koos eieren voor zijn geld. Hij koos voor ‘het pluche’, omdat hij ons anders beiden in de oppositie bankjes zag belanden.  Later bleek dit een begrijpelijke keuze, gezien de opmerking van de informateur, dat de PvdA meer aanknopingspunten had met de SGP dan de ChristenUnie. Een volkomen, controleerbare, dwaze opmerking.  De rest is bekend en geschiedenis.

Ik kom tot mijn conclusies.

Door  reeds  in een vroeg stadium, ver voor de verkiezingen, Henk Hutten naar voren te schuiven als beoogd wethouder van de ChristenUnie, hebben wij ons zelf al gelijk op een grote achterstand gezet. Ondanks zijn onomstreden financiële deskundigheid hebben wij deze achterstand nooit meer goed kunnen maken.  Hij is door de informateur als  ‘de stoorzender’ in het College  aangemerkt.  Ik denk dat wij als fractie dit ‘probleem’ hebben onderschat.

Maar de grootste moeite heb ik met de rol van de informateur Dhr. G.v.d. Berg.  Gezien zijn rol als adviseur van  het bestuur om te komen tot een identiteitsgebonden zorginstelling in Staphorst, had hij nooit de benoeming als informateur mogen aannemen. Hij had immers als adviseur, belang bij de samenstelling van het nieuwe College, zeker gezien de uitspraken van de beoogde wethouder van de ChristenUnie over dit onderwerp.  

Persoonlijk ben ik, ruim 9 maanden later, nog steeds teleurgesteld over de gang van zaken. Ik ben waarschijnlijk te naïef geweest en ben ervan uitgegaan, dat een ieder min of meer vanuit dezelfde waarden en normen politiek bedrijft. Er is bij mij wat geknakt, de glans van mijn raadwerk is wat minder geworden.  Je kijkt ongemerkt toch wat anders tegen verschillende zaken en personen aan.  Laat goed helder zijn, het gaat mij niet om het feit dat wij als ChristenUnie buiten het College zijn gehouden, maar om de manier waarop dit is gebeurd. Zo ga je niet met elkaar om.

Ik heb mij echter stellig voorgenomen om het nieuwe jaar mij weer vol overgave en voor de volle 100% in te zetten als ChristenUnie raadslid voor onze mooie gemeente waar ik al ruim 30 jaar mag wonen. Een litteken zal het waarschijnlijk blijven, maar wie van ons kan zeggen dat hij geen littekens oploopt in zijn leven? 

Met deze laatste bijdrage voor dit jaar op mijn weblog zet ik een dikke streep onder het politieke jaar 2010. Zowel landelijk als plaatselijk was het een jaar om niet snel te vergeten.

Rest mij nog U Gezegende Kerstdagen en een voorspoedig en gezond 2011 toe te wensen.

Geplaatst in Geen categorie | 4 Reacties

Voorzitter is dit wat wij willen?

 Tijdens de laatste raadsvergadering van dit bewogen politieke jaar hebben we als raad gesproken over het voorstel van het College om in te stemmen met de mogelijkheid om op verzoek te trouwen op een alternatieve trouwlocatie. Tot op heden kan er alleen getrouwd worden in de trouwzaal in ons gemeentehuis. Dit zou dan moeten kunnen voor € 50,00  extra en die locatie zou moeten voldoen aan 9 min of meer algemene voorwaarden zoals: de locatie moet openbaar zijn en binnen de gemeentegrenzen liggen; er moet voldoende parkeergelegenheid zijn; het moet een gebouw zijn en de locatie mag geen geluidsoverlast en geen verkeersproblemen opleveren.

Hieronder volgt een samenvatting van mijn bijdrage, namens de ChristenUnie fractie:

“Voorzitter, tijdens het snorkelen onder water in het zwembad “De Broene ‘eugte” is de vlam overgeslagen tussen Berend en Hennie. Na het duiken vroeg Berend – Hennie spontaan ten huwelijk en spreken zij af dat zij in het zwembad zullen gaan trouwen.  Ruim 2 jaar later staat trouwambtenaar Klaas Slager voor zijn klerenkast en is hij op zoek naar luchtige kleding en zijn teenslippers. Hij moet immers naar het zwembad om Berend en Hennie te gaan trouwen. Voorzitter is dit wat wij willen?

Voetbalvoorzitter B. Veen tuurt over de besneeuwde afgekeurde voetbalvelden en zit te denken hoe hij de eindjes aan elkaar kan knopen, het loopt immers financieel allemaal niet zo lekker.  Plotseling veert hij op en denkt, als we nu eens gelegenheid geven om te trouwen op de middenstip. Dan zouden we de clubkas met wat extra geld kunnen spekken. Ruim 2 jaar later staat trouwambtenaar  Klaas Slager voor zijn klerenkast en is op zoek naar sportieve kleding en zijn voetbalschoenen . Voorzitter is dit wat wij willen?

Tijdens de pianoles in de kerk, heeft Hendrik de gevoelige snaar van Aaltje geraakt. Na de les op het pianokrukje vraagt Hendrik – Aaltje spontaan ten huwelijk en spreken zij af dat zij in de kerk ook voor de burgerlijke stand zullen gaan trouwen. Ruim 2 jaar later staat trouwambtenaar Klaas Slager voor zijn kleren kast enz. Voorzitter is dit wat wij willen?

Gezien deze drie voorbeelden moeten we goed nagaan wat voor gevolgen het kan hebben als wij besluiten om ook alternatieve locaties toe te staan om te mogen trouwen. Natuurlijk zal het aanwijzen van  de Museumboerderij en de Veldschuur als locatie niet zoveel problemen opleveren. Maar als we de criteria overnemen van de VNG zoals wordt voorgesteld in dit collegevoorstel, ontstaan er talloze alternatieve locaties waar men dan mag gaan trouwen. We moeten dus goed de eventuele gevolgen onder ogen zien. Er zitten dus nog wel wat haken en ogen aan dit college voorstel wat betreft de ChristenUnie fractie.

Als we de Museumboerderij even bij de kop pakken, komen er natuurlijk een aantal vragen op. Is de museumboerderij gesloten tijdens de trouwerij en wie gaat dat betalen? Alles moet klaar worden gezet en wie moet dat dan betalen. Ook zien we het al voor ons, allemaal rennende kinderen door ons museum. Het is immers niet ondenkbaar dat men wat langer blijft hangen op zo’n locatie. Voorzitter, wij zouden dan ook graag zien dat er een vaste huur wordt gevraagd om te mogen trouwen in de Museumboerderij. Dit uiteraard bovenop die extra 50 euro reiskosten voor onze trouwambtenaar. Ook voor eventuele andere gemeentelijke accommodaties zou dit moeten gelden. Bij alle andere alternatieve locaties, ik heb er al een paar genoemd, maar u zou ook nog kunnen denken aan bijvoorbeeld het clubhuis van de AMBC of de Manege, zal vooraf gecontroleerd moeten worden of de locatie aan de vereiste criteria voldoet.  Ook dat zal dus extra kosten met zich mee gaan brengen bovenop dit extra 50 euro.

Ook is het nog maar de vraag of het wenselijk is dat men naast het kerkelijke huwelijk ook het burgerlijk huwelijk in de kerk laat plaatsvinden. Afgelopen week hebben we nog op de opinie pagina van het Nederlands dagblad kunnen lezen dan men er voor pleitte om de predikant te benoemen en te beëdigen als BABS. (Bijzondere Ambtenaar Burgerlijke Stand) Is dat de kant die wij op willen als gemeente? En hoe zit het dan met scheiding van Staat en Kerk?

De leges met 50 euro verhogen en dan groen licht geven voor alternatieve trouwlocaties lijkt voor de ChristenUnie vooralsnog wat kort door de bocht. In ieder geval zijn wij  van mening dat trouwen op een andere locatie dan in onze mooie trouwzaal, altijd kosten dekkend moet zijn”.

Tijdens de bespreking kwam naar voren dat er nog veel onduidelijkheid bestaat over wat nu wel en wat nu niet een geschikte alternatieve trouwlocatie is. Ook het college had daar geen pasklaar antwoord op. Zelf had ik het idee dat men daar nog niet voldoende over had nagedacht en daardoor de consequenties van het min of meer vrijgeven van trouwlocaties heeft onderschat. De SGP is van mening dat we gewoon alles moeten laten zoals het is en dat er alleen getrouwd kan worden in de trouwzaal in het gemeentehuis. Het CDA kan zich wel vinden in het collegevoorstel, terwijl de Gemeentebelangen en de PvdA ook wel neigen naar huwelijksvoltrekkingen op meerdere locaties in onze gemeente.

Het college trok het voorstel in en zal zich gaan beramen over een nieuw (beter) voorstel.  Wordt vervolgd.

 

Geplaatst in algemeen | 2 Reacties

Zonder te blikken of te blozen!

Het zijn zware tijden voor college en raad.  Raadsagenda’s met meer dan 25 agendapunten zijn eerder regel dan uitzondering en we zijn tegenwoordig al blij als we voor middernacht het gemeentehuis kunnen verlaten. Gelukkig wordt er door de gemeentebode voor de inwendige mens goed gezorgd, dat vergoedt veel. Zaken met betrekking tot de Ruimtelijke en Economische Ontwikkeling in onze gemeente vergen op dit moment veel tijd van ons. Ook het nieuw vast te stellen Verbreed Gemeentelijk RioleringsPlan (vGPR) is een flinke kluif. ( zie weblog P.la Roi op de CU-site)

Afgelopen vergadering stonden er ook weer 2 verzoeken op de agenda tot het legaliseren van 2 illegale bouwwerken. Veelzeggend vond ik dat zelfs een plaatselijke architect opzettelijk in strijd heeft gebouwd met zijn bouwvergunning. De betreffende architect had een bouwvergunning  ingediend voor het wijzigen van één woning in drie appartementen. Deze aanvraag kwam, nadat de gemeente geconstateerd had dat de drie appartementen reeds gerealiseerd waren. Juist zo’n persoon zou het goede voorbeeld moeten geven. Maar het lijkt steeds meer een ‘plaatselijke sport’ te worden, om gewoon te beginnen met de bouw, wetende dat de gemeente later het bouwwerk wel legaliseert. Het blijft een groot probleem in onze gemeente, het bouwen zonder een vergunning. In het verleden heb ik daar al eens een blog over geschreven onder de titel: ‘Exit gouden koppel !’  Het nieuwe college heeft ervoor gekozen om zowel de vergunningsverlening als de handhaving hierop, bij één wethouder onder te brengen, zeg maar, de Officier van Justitie en de Rechter in één persoon! Wat mij betreft een zeer ongelukkige combinatie.

Ook hebben we afgelopen vergadering uitvoerig gesproken over het voorbereidingskrediet bestemmingsplan De Esch 0, althans wij als oppositie, want zoals u weet zijn de coalitiepartijen niet zo spraakzaam de laatste vergaderingen. Als gemeente hebben we in het verleden op deze gronden de Wet voorkeursrecht gemeenten (Wvg) van toepassing verklaard om hierdoor een actieve grondstrategie te kunnen voeren. Nu moeten we als gemeente binnenkort een besluit nemen tot vaststellen van het bestemmingsplan en het exploitatieplan voor deze bedrijfsgronden, gelegen nabij de afrit A28, Tankstation Total en Boer Staphorst. Het college vraagt nu aan de raad een voorbereidingskrediet van € 38.000,- beschikbaar te stellen en een krediet van € 500.000,- om enkele strategische grondaankopen te doen.

Natuurlijk is dit veel geld, maar als we als gemeente deze gronden later ook weer kunnen door verkopen is het geen probleem, maar daar liggen nu onze grote zorgen als ChristenUnie fractie.  Reeds vanaf 1992 is er over deze gronden regelmatig gesproken tussen de gemeente, vertegenwoordigd door verschillende wethouders en belanghebbende ondernemers. Verschillende toezeggingen zijn er gedaan en er is zelfs grond ‘om niet’ afgestaan aan de gemeente. In oktober 2007 is er een motie van de ChristenUnie aangenomen dat de ontwikkeling van bedoeld terrein in goed overleg met de omliggende bedrijven moet worden uitgevoerd. Afgelopen dinsdag lag er ook een brief op de tafel van de firma Boer Staphorst, dat men niet de indruk heeft dat er op korte termijn overeenstemming zal worden bereikt tussen de gezamenlijke bedrijven en de gemeente.

Door de aanwezigheid van het Total Tankstation zijn er ook zgn. risicocirkels m.b.t. de LPG verstrekking van toepassing.  De zone rondom het vulpunt waar de tankwagens lossen en de zone rondom de opslagtank, hebben beiden een straal van 150 meter. In dit invloedsgebied is er nauwelijks ruimte voor nieuwe ontwikkeling, aldus de stedenbouwkundige.  Het uit te geven gebied aan industriegrond ligt bijna voor de helft binnen deze zones. Tevens zijn er verschillende beperkingen door de aanwezigheid van de A28.

Alles overziende waren wij als fractie er nog niet aan toe om een krediet van € 500.000,- beschikbaar te stellen om gronden aan te kunnen kopen, waarbij het nog maar de vraag is of deze gronden ooit bebouwd mogen worden. Maar zoals u weet zijn wij als ChristenUnie in de minderheid en door de coalitie partijen werd er zonder te blikken of te blozen de half miljoen euro beschikbaar gesteld.

Volgende agendapunt.

Geplaatst in Geen categorie | 4 Reacties

Zelfs niet één euro!

Het zal mij niet verbazen dat wij als gemeente Staphorst geschiedenis hebben geschreven bij de behandeling van de gemeentelijke begroting en de daarbij behorende algemene beschouwingen. Ik zal mij nader verklaren.

Het jaarlijkse hoogtepunt van de plaatselijke democratie zijn de algemene beschouwingen. Deze vinden plaats nadat het college de begroting heeft aangeboden aan de raad. Deze begroting moet vervolgens worden vastgesteld door de gemeenteraad. In de begroting geeft het college aan waar zij het geld de komende jaren aan uit wil geven. Uiteraard houdt het college hierbij rekening met de wensen van de coalitiepartijen, de SGP, het CDA en de Gemeentebelangen.

Tijdens deze algemene beschouwingen geven de verschillende partijen aan wat zij van de begroting vinden en welke wijzigingen er volgens hun zouden moeten plaatsvinden in de begroting. Er moeten dus keuzes gemaakt worden. Immers je kunt het geld maar één keer uitgeven. Vervolgens worden er meerderheden gezocht om de begroting te wijzigen door het indienen van amendementen en moties. Althans zo hoort het te gaan.

Dit jaar hebben we ruim 10 uur gepraat over de begroting, zonder dat er ook maar één euro in de begroting is gewijzigd. Naar mijn weten is dit nog nooit voorgekomen in onze gemeente. Dit ondanks het feit dat er zeer ingrijpende maatregelen door het college in de begroting zijn aangekondigd, zoals het sluiten van de bibliotheken in Rouveen en Staphorst, het afstoten van onze museumboerderij, het beëindigen van de subsidie aan de VVV, om er maar eens een paar te noemen.

Om een juiste afweging te maken met betrekking tot de verschillende keuzes is een goede discussie in de raad van groot belang.  Het gaat immers om het algemeen belang van de inwoners van onze gemeente. Deze discussie vindt normaal gesproken plaats n.a.v. de algemene beschouwingen van de verschillende partijen.  Je bevraagt elkaar over elkaars verschillende standpunten. 

Dit jaar hadden de coalitie partijen, SGP, CDA en Gemeentebelangen besloten om de discussie uit de weg te gaan en geen aandacht te geven aan de voorstellen van de oppositie, de ChristenUnie en de PvdA. Het gevolg was dat tijdens 10 uren vergadering de spontane vragen en de opmerkingen van de coalitie partijen op één hand te tellen waren. Op mijn vraag aan de voorzitter, de burgemeester, wat de bedoeling was van het zwijgen van de coalitie partijen, moest hij het antwoord ook schuldig blijven. Hij was het echter wel met mij eens dat het toch echt de bedoeling was dat de partijen onderling in debat met elkaar zouden gaan.

Na 10 uren vergaderen was het resultaat, het CDA geen enkele motie of amendement, de SGP kwam niet verder dan één motie waarin zij vroegen of het college niet wilde instemmen met de contributie verhoging van de VNG, terwijl de Gemeentebelangen via een motie aan het college vroeg om goed te communiceren met de samenleving. Ik zal u niet verder belasten met de moties en amendementen van de ChristenUnie en de PvdA want die werden uiteraard van de tafel geveegd door de coalitie.

Het absolute dieptepunt van de algemene beschouwingen was voor mij de volgende passage uit de bijdrage van de Gemeentebelangen, ik citeer uit het hoofdstukje inhoudelijke behandeling: “Hier vinden wij dat wij als derde partij van de coalitie, beide voorgangers van SGP en CDA niet hoeven te herhalen, maar vanaf deze plaats willen we wel aangegeven dat gemeentebelangen steun verleent m.b.t. het reeds door hen genoemde inhoudelijke gedeelte”.   Dus zonder dat men weet wat de inbreng van de andere coalitiepartners (SGP en CDA) zal zijn.

Het failliet van de plaatselijke democratie!

Vervolgens ‘twittert’ hun wethouder nog geen uur na de algemene beschouwingen: “Dank aan coalitiepartijen dat de begroting 2011 volledig ongeschonden door de raad is gekomen”.

Ik hoor verschillende van u denken, wat een slechte verliezer is die Dik Vedder. Natuurlijk moeten wij als ChristenUnie aan onze rol als oppositie partij wennen en moeten wij ook kritisch naar ons zelf kijken. Echter diegene die mij wat beter kennen, weten dat ik hou van een goede vergadering met een felle discussie. Ook weet ik dat je de ene keer wint en dat je de andere keer verliest, daar heb ik geen moeite mee, als de discussie maar met goede argumenten plaatsvindt en als een ieder maar gaat voor het algemeen belang. Maar voor een goede discussie heb je wel twee partijen nodig, zeker in de gemeenteraad, het hoogste orgaan van onze gemeente.

Wat mij persoonlijk betreft was de begrotingsbehandeling een dieptepunt in mijn politieke loopbaan en dan heb ik het niet over de aangenomen begroting!

Geplaatst in begrotingsbehandeling | 6 Reacties

Helderheid.

Als gemeenteraadslid heb je o.a. als taak om de gemeentelijke inkomsten en uitgaven te controleren. Dit is een zeer belangrijke, misschien wel de belangrijkste taak van de gemeenteraad. Het is immers allemaal gemeenschapsgeld waar we over spreken en opgebracht door ons als burgers. Wij als raadsleden moeten er op toezien dat dit geld rechtvaardig, eerlijk en op een juiste manier wordt besteed en dit uiteraard achteraf ook controleren.

Tijdens de laatste raadsvergadering heb ik als woordvoerder van onze fractie mondelinge vragen gesteld over de betaling van de huur door de Voetbalvereniging Staphorst (VVS) voor het gebruik van de gemeentelijke voetbalaccommodatie ‘Het Noorderslag’. Al maanden lang gonst het van de geruchten dat er al tijden geen huur zou zijn betaald door de VVS . Uiteraard heb ik al verschillende keren hier binnen het gemeentehuis over gesproken. Mede gezien het feit dat ik door burgers hier regelmatig over benaderd ben, hebben we als fractie besloten om dit via het ‘vragenuurtje’ aan de orde te stellen. De wethouder heeft de vragen kort beantwoord en later nog wat achtergrondinformatie verstuurd naar de raad. Zowel de MeppelerCourant als De Stentor hebben uitvoerig aandacht besteed aan deze ‘kwestie’ en natuurlijk kwamen er weer reacties op deze artikelen.

Het is altijd lastig om te bepalen wat je wel of niet naar buiten kan of mag brengen. Openbaarheid is een groot goed, zeker in onze democratie. We kunnen allemaal lezen wat een minister, een burgemeester, een wethouder of een ambtenaar verdient.  In de gemeentelijke begroting kunt u allemaal lezen waar ‘uw belastingsgeld’ heen gaat. Niets geheimzinnigs aan, maar kennelijk is het makkelijker om over de huur van de gemeentelijke sporthal te spreken, dan over de huur van de gemeentelijke voetbalaccommodatie ‘Het Noorderslag’. Veel onjuiste bedragen worden op dit moment genoemd, terwijl u alles gewoon in de gemeentelijke begroting en de begroting van de VVS kunt vinden.  Ook uit de reactie op de verschillende krantenberichten blijkt dat er grote behoefte is aan helderheid. Nu dat is niet zo moeilijk.

Per 1 januari 2009 hebben de gemeente Staphorst en de VVS een overeenkomst gesloten: “tot het geven van gelegenheid tot sportbeoefening“. In gewoon Nederlands heet dat een huurovereenkomst. De VVS betaalt de gemeente per jaar  € 25.000 huur om gebruik te mogen maken van ‘Het Noorderslag’.  Vervolgens hebben de gemeente en de VVS een overeenkomst gesloten: “tot het verrichten van dagelijkse onderhoudswerkzaamheden en schoonmaakwerkzaamheden“. Voor het uitvoeren van klein onderhoud ontvangt de VVS  € 6.000 per jaar van de gemeente. Voor de schoonmaakwerkzaamheden ontvangt de VVS  € 16.000 per jaar van de gemeente. Omdat door de leerlingen van de Scholengemeenschap Pieter Zandt gebruik gemaakt wordt van ‘het Noorderslag’, ontvangt de VVS daar ook een kleine vergoeding voor. Tevens ontvangt de VVS jaarlijks nog een kleine vergoeding, i.v.m. de boekwaarde van de overgenomen veldinventaris.

Als u nu dus de krant leest of als u er met uw vrienden en kennissen over spreekt, kunt u gebruik maken van de juiste informatie.

Geplaatst in algemeen | 5 Reacties

ontwikkelingshulp in eigen land?

Deze maand is het precies 4 jaar geleden, oktober 2006, dat een motie van onze fractie nogal wat ophef veroorzaakte. Tijdens de algemene beschouwingen hebben wij toen een motie ingediend, dat het voor ons niet langer acceptabel was, dat de gemeente Staphorst nog inwoners door stuurde naar de voedselbank in Meppel.  Aan veel journalisten heb ik toen moeten uitleggen, dat het toch een schande was dat er voedselbanken in een land als Nederland een normaal verschijnsel aan het worden waren. Via een discussie op de radio heb ik gesproken met de oprichtster van de eerste voedselbank in Rotterdam, Clara Sies. Haar motief in 2002 was in eerste instantie het tegengaan van het weggooien van levensmiddelen door de groothandel en de detailhandel. Zij kwam op het idee om deze producten over te nemen en weg te geven aan mensen die krap zaten. Zij wilde niet dat mensen zichzelf afhankelijk zouden maken van haar Voedselbank.

Inmiddels zijn we 4 jaar verder, zijn er 120 voedselbanken in Nederland, ontvangen ca. 20.000 gezinnen ( 50.000 personen ), wekelijks of één keer in de twee weken een  gratis voedselpakket van de Voedselbank. Als criterium voor verstrekking wordt uitgegaan van een bepaald maximum leefgeld per maand. Na aftrek van de vaste lasten, mag men nog maar 175 euro als gezin over hebben voor eten en kleding. Maximaal 3 jaar wordt er hulp geboden. Doordat er veel aandacht is voor de voedselbanken is voor veel Nederlanders de drempel om naar een voedselbank te gaan lager geworden en mede daardoor ‘groeien’ de voedselbanken.

De discussie of het nu wel of niet een schande is voor ons land, die in de top tien staat van de rijkste landen, dat voedselbanken als paddenstoelen uit de grond schieten zijn we al lang voorbij. De voedselbanken zijn niet meer uit de samenleving weg te denken. Sterker nog, vorige maand heeft de Minister van Sociale Zaken nog een Quickscan (rapport) over de voedselbanken in ontvangst genomen en doorgestuurd naar de Tweede Kamer. Aan deze Quickscan hebben 217 gemeenten meegedaan. Naar voren kwam o.a. dat 40% afspraken heeft gemaakt over subsidie aan de voedselbank, 61% van de gemeenten verwijst door naar een voedselbank,  39% heeft elk kwartaal overleg met de voedselbank en tenslotte omschrijven 87% van de gemeenten de samenwerking met de voedselbank als goed.  De politiek heeft zich dus gewonnen gegeven en zich bij de aanwezigheid van voedselbanken neergelegd. Vergeet echter niet dat de PvdA, onder aanvoering van Wouter Bos, nog geen 4 jaar geleden beloofde dat de voedselbanken binnen 2 jaar verdwenen zouden zijn.

Inmiddels zijn we zover ‘doorgedraaid’, dat de voedselbanken regelmatig een noodoproep moeten doen, omdat zij met slinkende voorraden te kampen hebben. Dit komt mede, doordat de grote voedingsbedrijven steeds effectiever omgaan met hun voorraden en daardoor steeds minder overtollige producten hebben. Ook zij zitten midden in de economische crisis en proberen zoveel mogelijk overproductie te voorkomen. Nog even en we gaan bedrijven verwijten maken dat zij geen overtollige producten meer produceren en daardoor de voedselbanken in de problemen komen. 

Het zou mij niet verbazen als wij doorgaan op de ingeslagen weg, dat wij als overheden over een aantal jaren de voedselbanken van geld moeten voorzien, waarvoor zij dan weer voedsel kunnen kopen.  Zeg maar ontwikkelingshulp in eigen land. Dit is toch de omgekeerde wereld. Wij hebben toch een Sociale Dienst in elke gemeente. Is dat niet de aangewezen plaats om de mensen te helpen? Onze inwoners, die door wat voor omstandigheden of oorzaken dan ook, zichzelf niet kunnen redden moeten daar geholpen worden. 

Gelukkig hoorde ik dat wij als gemeente Staphorst nog steeds geen mensen doorverwijzen naar de voedselbank. Natuurlijk kan men zelf rechtstreeks naar de voedselbank en dat is zeker ook niet uitgesloten, maar het beleid van onze gemeente is, dat wij onze inwoners zelf helpen. Ondanks het feit dat ik zeer veel waardering en respect heb voor al het werk van de vrijwilligers bij de voedselbanken, weiger ik te accepteren dat er zoveel mensen in ons land afhankelijk zijn geworden van een voedselbank. Het is toch in en in triest dat de politiek al jarenlang armoedebestrijding op de agenda heeft staan en er toch niet in slaagt om de groei van voedselbanken te stoppen. Voor mij, als ChristenUnie raadslid, is de acceptatie van de voedselbanken nog steeds geen gepasseerd station.

De motivatie bij de voedselbanken komt uit de woorden van Moeder Theresa: “Wat mij het meest ergert, is niet dat er rijken en armen bestaan, het is de verspilling!”

Zijn de voedselbanken echter zo langzamerhand niet overbodig geworden, nu het oorspronkelijk doel, het tegengaan van overproduktie is bereikt? En zouden wij als politiek niet gewoon weer onze verantwoording moeten nemen voor een sociale samenleving?

Geplaatst in algemeen | Één reactie